វចនានុក្រមនិទានកថានាម·[និ-ទា-នៈ-កៈ-ថា]សម្ដីសម្ដែងរឿង, ពាក្យថ្លែងរឿង (ព.ទេ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិទ្ទេសនាម·[និត-ទេ-សៈ] ឬ [និត-ទេស]ការសម្ដែងចែកញែកសេចក្ដី, សេចក្ដីដែលសម្ដែងចែកញែកជាសង្កាត់ៗ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិទ្រាលុភាពនាម·[និត-ទ្រា-លុ-ភាប]ភាពដែលគ្មានកម្លាំង ឬថាមពល មិនចង់ធ្វើអ្វីទាំងអស់ ចេះតែងងុយដេក។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិន្នាការនាម·[និន-នា-កា]អាការៈដែលទ្រេតទេរទៅ ឬដែលលម្អៀងទៅម្ខាងៗ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិបាតនាម·[និ-បាត]ឈ្មោះពួកគម្ពីរសម្ដែងរឿងនិទានរបស់ព្រះពុទ្ធ កាលកើតក្នុងជាតិមុនៗ ជាគម្ពីររាប់បញ្ចូលក្នុងព្រះត្រៃបិដកប៉ែកព្រះសូត្រ ខាងខុទ្ទកនិកាយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិបាតសព្ទនាម·[និ-បា-តៈ-ស័ប]សព្ទសម្រាប់ផ្សំសម្ដីត្រង់ឃ្លារបះនីមួយៗ ជាជំនួយនាមសព្ទនិងកិរិយាសព្ទ ឱ្យមានសេចក្ដីស្រឡះ, ច្បាស់លាស់, ពីរោះស្រួលស្ដាប់។ល។ ដូចពាក្យថា ក៏, ក៏ដោយ, ក៏ដែរ, ក្ដី, ផង, ឯ, បើ, ទោះ, ទោះបី, បើទុកជា, ទើប, ពុំនោះសោត, ដែរ ជាដើម (ព. វ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិបិដ្ឋ្យាដ្ឋិកគុណនាម·[និ-ប៉ិត-ឋ្យាត-ឋិក]ដែលឥតឆ្អឹងខ្នង និបិដ្ឋ្យាដ្ឋិសត្វ សត្វឥតឆ្អឹងខ្នងមានសត្វល្អិត ដង្កូវ បាណកជាតិ ជាដើម។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិប្បរិយាយនាម·[និប-ប៉ៈ-រ៉ិ-យ៉ាយ] ឬ [និប-ប-រ៉ិ-យ៉ាយ]សេចក្ដីអធិប្បាយដោយត្រង់មិនផ្សែផ្សំ, សេចក្ដីពន្យល់ត្រឹមត្រូវគ្រប់គ្រាន់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក