វចនានុក្រមបោកគ្រាប់បែកកិរិយាសព្ទ·[បោក-គ្រាប់-បែក](សំនួន.) គេចវេះ ទុកចោលកិច្ចការអ្វីមួយមិនធ្វើឱ្យចប់ចុងចប់ដើម។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោកបោះគុណកិរិយា, គុណនាម·[បោក-បោះ]ដែលទ្រគោះខ្លាំងៗ ឬបញ្ជោះគំរោះគំរើលឱ្យអ្នកដទៃ ហាក់ដូចគេបោកឬបោះអ្វីៗ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោកស្ងួតកិរិយាសព្ទ·[បោក-ស្ងួត]សម្អាតសម្លៀកបំពាក់ដោយប្រើសារធាតុអ្វីមួយជំនួសទឹក។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោក្ខរព័ស៌នាម·[បោក-ខៈ-រ៉ៈ-ព័រ]ភ្លៀងមានអាការៈដូចជាទឹកធ្លាក់លើស្លឹកឈូក។ កាលដែលព្រះសក្យមុនីសម្មាសម្ពុទ្ធ ទ្រង់បានត្រាស់ហើយពុំយូរប៉ុន្មាន, ទ្រង់ស្ដេចត្រឡប់ចូលមកក្រុងកបិលវត្ថុជាជាតិភូមិរបស់ព្រះអង្គ ... ទ្រង់បណ្ដាលឱ្យធ្លាក់ភ្លៀងជាអស្ចារ្យ ក្នុងទីប្រជុំនៃពួកព្រះញាតិ, បើអ្នកណាចង់ឱ្យទទឹកក៏ទទឹក, អ្នកដែលមិនចង់ឱ្យទទឹកទេ ភ្លៀងនោះក៏ពុំទទឹកឡើយ គឺគ្រាន់តែធ្លាក់មកត្រូវ ប៉ុន្តែរអិលជ្រុះដូចជាទឹកធ្លាក់លើស្លឹកឈូក, ហៅថា បោក្ខរព័ស៌ ឬភ្លៀងបោក្ខរព័រ្ស (ក្នុងពុទ្ធប្រវត្តិ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោងនាម·[បោង](ព.បុ.) បង។ ពាក្យនេះមានឃើញតែក្នុងសាស្ត្រាបុរាណ, សព្វថ្ងៃនេះឈប់លែងប្រើហើយ, ប្រើជា បង ជាជំនួស។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោយកិរិយាសព្ទ·[បោយ]ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោរមុខគុណនាម, កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា·[បោ-មុក]អាប់មុខ, អាម៉ាស់មុខ, ងាកបែរមុខចេញ, ងាកបញ្ឆៀងមុខចេញ ដោយមានអៀនអន់ព្រោះគេស្ដីឱ្យ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោរាណានាម·[ប៉ោ-រ៉ា-ណា]ចាស់ទុំ ឬអ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយក្នុងសម័យព្រេងនាយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោរាណានុបោរាណនាម·[ប៉ោ-រ៉ា-ណា-នុ-ប៉ោ-រ៉ាន]បុរាណមុនៗ និងបុរាណជាលំដាប់បន្ទាប់តៗមក :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបោរាណុបទេសនាម·[ប៉ោ-រ៉ា-ណុ-ប៉ៈ-ទេស](ម.ព. ឧបទេសបុរាណ ក្នុង ឧបទេស)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក