វចនានុក្រមអសុរោះគុណនាម·[អៈ-សុ-រោះ]សោះកក្រោះ, ខ្មោះខ្មួរ, បោកបោះ, ខ្ជោកខ្ជាក; ឥតគួរឥតសម; ដែលជារបស់អសុរឬអសប្បុរស (ចំពោះតែវាចា) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអសេក្ខៈនាម·[អៈ-សេក-ខៈ]អ្នកដែលអស់កិច្ចក្នុងការសិក្សាហើយ; អ្នកដែលឈប់លែងសិក្សាតទៅទៀតហើយ (ព.ពុ.) ហៅចំពោះព្រះអរហន្ត; ពាក្យក្រៅពីពុទ្ធសាសនា ហៅចំពោះអ្នកដែលបានរៀនអស់ថ្នាក់វិជ្ជាក្នុងសាលារៀនជាន់ខ្ពស់បំផុតហើយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអសេរីនាម·[អៈ-សេ-រ៉ី]អ្នកដែលមិនមានអំណាចលើខ្លួន, អ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់គេ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអសោចគុណនាម·[អៈ-សោច]ដែលមិនស្អាត, មិនបរិសុទ្ធ; សោគ្រោក; កខ្វក់; អាក្រក់; ស្អុយអាក្រក់គួរខ្ពើម, គួរឆ្អើម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស់កិរិយាសព្ទ·[អស់]មិនមាន, លែងមាន; មិនសល់, ឥតសេសសល់; ចប់; ស្រេច; ផុត; រលត់; សូន្យ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក