វចនានុក្រមអរសរូបគុណនាម·[អៈ-រ៉ៈ-សៈ-រូប]ដែលមានសភាពជារបស់ឥតរស, ដែលឥតរសជាតិ; ដែលសោះកក្រោះ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរហត្តនាម·[អៈ-រ៉ៈ-ហ័ត]លោកុត្តរធម៌ថ្នាក់ខ្ពស់បំផុតដែលព្រះអរហន្តបានសម្រេច; ភាពជាអរហន្ត :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរហទ្ធជនាម·[អៈ-រ៉ៈ-ហ័ត-ធៈ-ជៈ] ឬ [អៈ-រ៉ៈ-ហ័ត-ធច់]ទង់អរហន្ត គឺសំពត់ជ្រលក់អម្ចត់សម្រាប់បព្វជិតស្លៀកដណ្ដប់ (ចីវរ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរហន្តនាម·[អៈ-រ៉ៈ-ហន់]អ្នកឆ្ងាយចាកកិលេស គឺអ្នកដែលបានសម្រេចលោកុត្តរធម៌ផុតថ្នាក់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរហំនាម·[អៈ-រ៉ៈ-ហ័ង]លោកអ្នកឆ្ងាយចាកកិលេសព្រមទាំងវាសនា គឺអច្ឆរិយមនុស្សដែលបានសម្រេចលោកុត្តរធម៌ផុតថ្នាក់ ព្រមទាំងកាត់ផ្ដាច់បុព្វចរិយានៃកាយប្រយោគនិងវចីប្រយោគបានផង (ប្លែកគ្នាអំពីខីណាសវបុគ្គលដទៃ) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរាគគុណនាម·[អៈ-រា-គៈ] ឬ [អៈ-រាក]ដែលឥតរាគ, ដែលឥតតម្រេក (វីតរាគ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរាជកគុណនាម·[អៈ-រា-ជៈ-កៈ] ឬ [អៈ-រា-ជក់]ដែលឥតស្ដេច គឺប្រទេសដែលមិនមានស្ដេចសោយរាជ្យ, ដែលមិនមានក្សត្រិយ៍គ្រប់គ្រង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរិយនាម·[អៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ]អ្នកប្រសើរ; អ្នកមានតម្លៃ, អ្នកដែលគួររាប់រក; អ្នកមានធម៌ឬទំនៀមទម្លាប់ល្អ (នាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន) ; អ្នកមានសភាពស្លូតត្រង់; អ្នកដែលមានបែបបទរៀបរយ; ...។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរិយកនាម·[អៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-កៈ]ជនជាតិអរិយៈឬអារ្យៈ គឺពួកជនដែលជា បុព្វបុរសឬជាដើមពូជពង្សនៃពួកហិណ្ឌូ ក្នុងបុរាណសម័យ (ហៅ អរិយជន, អរិយជាតិ, អរិយមនុស្ស ឬ អារ្យកជន, អារ្យកមនុស្ស ក៏បាន; ក្នុងបច្ចុប្បន្នសម័យច្រើនហៅ អាយ៌េន ឬ អាយ៌ែន អ.ថ. អារ យែន)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក