វចនានុក្រមបច្ច័យនាម·[ប៉័ច-ចៃ]ហេតុជាទីអាស្រ័យតគ្នា; ទំនង, លំអាន; ហេតុដែលនាំឱ្យផលប្រព្រឹត្តទៅ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាគតគុណនាម·[ប៉័ច-ឆា-គត់]ដែលនៅខាងក្រោយ, ដែលកើតឡើងបន្តបន្ទាប់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាបរិចារកិច្ចនាម·[ប៉័ច-ឆា-ប៉ៈ-រិ-ចា-រ៉ៈ-កិច]កិច្ចបម្រើក្នុងពេលក្រោយ។ មុខការដែលបានបំពេញឬបានធ្វើ ជាបន្តបន្ទាប់មកខាងក្រោយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាពិសោធន៍នាម, គុណនាម·[ប៉័ច-ឆា-ពិ-សោត]ដែលមានក្រោយបទពិសោធ។ នៅក្នុងទស្សនវិជ្ជា វាទាក់ទងទៅនឹងពុទ្ធិដែលគេដឹងតាមរយៈបទពិសោធ ហើយវាជាបញ្ញត្តិសំខាន់នៅក្នុងពុទ្ធិវិទ្យា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាភត្តនាម·[ប៉័ច-ឆា-ភ័ត]វេលាខាងក្រោយភត្ត គឺវេលាដែលបរិភោគភោជនាហារថ្ងៃត្រង់រួចហើយ តាំងពីរសៀលទៅ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាភត្តកាលនាម·[ប៉័ច-ឆា-ភ័ត-តៈ-កាល](ដូចគ្នានឹង បច្ឆាភត្ត ដែរ)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាភត្តកិច្ចនាម·[ប៉័ច-ឆា-ភ័ត-តៈ-កិច]ពេលខាងក្រោយនៃភត្តកិច្ច, វេលាខាងក្រោយបន្ទាប់ពីពេលបាយថ្ងៃត្រង់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាមរណៈគុណនាម·[ប៉័ច-ឆា-មៈ-រៈ-ណៈ]ដែលកើតឡើងក្រោយពេលស្លាប់របស់បុគ្គលណាម្នាក់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆាសមណៈនាម·[ប៉័ច-ឆា-សៈ-ម៉ៈ-ណៈ]សមណៈអ្នកដើរតាមក្រោយ គឺសមណៈដែលមានវស្សាតិចជាអ្នកដើរតាមក្រោយកំដរសមណៈដែលមានវស្សាច្រើនជាង (អ្នកដើរតាមក្រោយកំដរគ្រាន់បានជាគ្នា) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆិមគុណនាម·[ប៉័ច-ឆិ-ម៉ៈ] ឬ [ប៉័ច-ឆិម]ដែលជាខាងក្រោយ, ខាងចុង, បំផុត។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆិមកាលនាម·[ប៉័ច-ឆិ-ម៉ៈ-កាល]កាល ឬគ្រាខាងចុងបំផុត ដែលជិតអស់ជីវិត :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆិមកិច្ចនាម·[ប៉័ច-ឆិ-ម៉ៈ-កិច]កិច្ចចុងក្រោយ, ស្នាដៃចុងក្រោយ, ការងារចុងក្រោយគេបង្អស់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆិមជាតិនាម·[ប៉័ច-ឆិ-ម៉ៈ-ជាត]ជាតិចុងក្រោយ, ពាក្យនេះនិយាយសំដៅចំពោះជាតិកំណើតរបស់ព្រះពុទ្ធ និងព្រះអរហន្តដែលលោកមកកើតជាតិនេះ ហើយបានសម្រេចអរហត្តផល។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមបច្ឆិមត្តភាពនាម·[ប៉័ច-ឆិ-ម័ត-តៈ-ភាប]អត្តភាពចុងក្រោយ, កំណើតចុងក្រោយ។ និយាយបានចំពោះតែអត្តភាពរបស់បុគ្គលណាដែលបានកម្ចាត់បង់កិលេស បានសម្រេចជាព្រះអរហន្ត :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក