វចនានុក្រមនិសីទនៈនាម·[និ-សី-ទៈ-នៈ]សំពត់សម្រាប់ក្រាលអង្គុយ ជាគ្រឿងបរិក្ខារពិសេសមួយប្រភេទរបស់ភិក្ខុក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សន្ទវត្ថុនាម·[និស-សន់-ទៈ-វ័ត-ថុ]ផលិតផលបន្ទាប់បន្សំមួយចំនួនដែលកើតចេញក្នុងកំលុងពេលដំណើរការផលិតអ្វីមួយតាមបែបធម្មជាតិឬឧស្សាហកម្ម។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សយន្តេវាសិក[និស-សៈ-យ៉ាន់-តេ-វា-សិក]ភិក្ខុ ឬសាមណេរដែលបានសូមនិស្ស័យយកភិក្ខុថេរៈរូបណាមួយជានិស្សយាចារ្យ (ព.វិ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សយមុត្តកៈនាម·[និស-សៈ-យ៉ៈ-មុត-តៈ-កៈ]ភិក្ខុដែលមានវស្សាតាំងពី ៥ឡើងទៅ ហើយចេះវិន័យ មានសេចក្ដីអៀនខ្មាសគ្រប់គ្រាន់ អាចផុតចាកនិស្ស័យរបស់ឧបជ្ឈាយ៍ឬអាចារ្យបាន គឺអាចនៅតាមទំនើងខ្លួនបាន (ព.វិ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សយាចារ្យ[និស-សៈ-យ៉ា-ចា]អាចារ្យអ្នកឱ្យនិស្ស័យ គឺលោកអាចារ្យដែលភិក្ខុឬសាមណេរចូលមកសូមនិស្ស័យនៅផង ហើយជាអ្នកទទួលឱ្យនៅ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សារគុណនាម·[និស-សា-រៈ]ដែលគ្មានខ្លឹមសារ, ដែលគ្មានតម្លៃ, ដែលមិនសំខាន់។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សារណកម្មនាម·[និស-សា-រ៉ៈ-ណៈ-កាំ]ដំណើរការដករូបធាតុចេញពីវត្ថុអ្វីមួយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សារណានាម·[និស-សា-រៈ-ណា]អ្វីមួយ ឬផលិតផលដែលគេបានយកឬទាញចេញពីអ្វីមួយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្សិត[និស-សិត]អ្នកដែលនៅក្នុងនិស្ស័យគេ; អ្នករៀនដែលនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងនៃគ្រូ។ ព្យញ្ជនៈដែលអាស្រ័យនឹងស្រៈ (ព.វ.)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិស្ស័យ[និស-សៃ]ការនៅអាស្រ័យក្រោមឱវាទនិងក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃអ្នកដទៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនិហិតដ្ឋាននាម·[និ-ហិ-ត័ដ-ឋាន]កន្លែងរក្សាទុកជាផ្លូវការនូវព័ត៌មាននានា។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនីនាម·[នី]រុក្ខជាតិមួយប្រភេទច្រើនដុះនៅព្រៃភ្នំ, ដើមធំខ្ពស់សាច់ស្រដៀងនឹងស្រឡៅ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមនីតិនាម·[នី-តិ]ច្បាប់; ឧបាយជាគ្រឿងណែនាំ; បែបផែន; ទំនឹមទំនៀម, ប្រពៃណី។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក