វចនានុក្រមស្ពៃនាម·[ស្ពៃ]ដំណាំពួកមួយ ដាំយកធាង, យកស្លឹក, យកមើម ប្រើជាបន្លែ, ជាអន្លក់ ឬប្រើការជ្រក់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្ពៃគោកនាម·[ស្ពៃ-គោក]ឈ្មោះតិណជាតិមួយប្រភេទ ស្លឹកស្រដៀងនឹងកូនថ្នាំ តែមានសម្បុរលាយស្វាយបន្តិចៗ ប្រើជាអន្លក់ឬជារបោយបាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្ពៅនាម·[ស្ពៅ]ឈ្មោះធញ្ញជាតិមួយប្រភេទ ពួកពោត ផ្លែជាស្មែងចង្កោម គ្រាប់មូលៗល្អិតៗ កាលណាទុំមានសម្បុរស, ប្រើការលីងផ្ទុះរីកជាលាជ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មត់នាម·[ស្មត់]ឋានន្តរមន្ត្រីស័ក្ដិតូច ពួកស្នង, ក្រឡាពាសក្នុងសម័យពីដើម (បា. សមត្ថ; សំ. សមថ៌ “ដែលអាច; ប៉ិន; រឹងប៉ឹង”)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មន់កិរិយាសព្ទ·[ស្មន់]ខូចកាចនឹងគ្នាឬដើរហើរនឹងគ្នា (នៃបុរសស្ត្រីដែលជាប់ជាសាច់ញាតិឬដែលជាញាតិពន្ធ) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មរនាម·[ស្ម]អ្នកដែលនាំព័ត៌មានពីសាក្សីមកប្រាប់ដល់អ្នកមានខ្លួន, សាក្សីបន្ត។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មានាម·[ស្មា]ប៉ែកអវយវៈត្រង់ខាងលើគល់ដៃមនុស្សឬត្រង់ខាងលើគល់ជើងមុខសត្វតិរច្ឆាន :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មាច់កិរិយាសព្ទ·[ស្មាច់]បិទក្រដាសឬសំពត់ភ្ជាប់គ្នាច្រើនស្រទាប់ដោយវត្ថុស្អិត ដើម្បីនឹងខ្មុកម្រ័ក្សណ៍ឬលាបថ្នាំជាន់ខាងក្រៅ ធ្វើជារបស់តាមការប្រកប :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មាច់ដោមនាម·[ស្មាច់-ដោម]ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ត្រួយខ្ចីប្រើជាអន្លក់បាន, សំបកប្រើការជាគ្រឿងជ្រលក់យកព័ណ៌ស្លាបជ្រឹង។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមស្មាជិកនាម·[ស្មា-ជិក]ពាក្យប្រើឃ្លាតក្លាយមកពី សមាជិក។ ពុំគួរសរសេរតាមនេះឡើយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក