វចនានុក្រមសម្ដេច[សំ-ដាច់]ខ្ពង់ខ្ពស់, ឧដុង្គឧត្តម, ថ្កើងស័ក្ដិ ថ្កើងអំណាច, ថ្កើងថ្កាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសម្ដោកកិរិយាសព្ទ·[សំ-តោក] (ជើង ត)ព្បួរស្ដោក, ប្រតោងស្ដោកចុះក្រោម :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសម្ទក់គុណនាម, នាម·[សំ-ទក់]ដែលស្ទក់, ដែលមានជើងស្ទក់; អ្វីៗដែលស្ទក់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសម្ទាយគុណនាម·[សំ-ម្ទាយ]សាមញ្ញ, ដែលជាធម្មតា, រាយរង, បន្ទាប់បន្សំ; ដែលរាប់រយរាប់ពាន់ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសម្ទារកិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា·[សំ-ទា]ដែលស្រែកឮខ្ទរខ្ទារ, ស្រែកខ្លាំង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសម្ទុះក្អែកនាម·[សំ-ទុះ-ក្អែក](ព.ប្រ.) សម្ទុះឬដំណើរដែលលោតអញ្ឆើលៗ ដូចជាក្អែកលោត (ច្រើនប្រើ សម្ទុះ ឬ សំទុះ ជាង) :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមសម្ទេះគុណនាម, នាម·[សំ-ទេះ]ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក