វចនានុក្រមអស់អញគុណកិរិយា, គុណនាម·[អស់-អាញ់]ដែលអស់ពីចិត្តពីថ្លើមរបស់ខ្លួន, ដែលយកចិត្តទុកដាក់ពេញទី :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស្ចារ្យគុណនាម·[អស់-ចា]ដែលគួរស្ងើចក្រៃពេក, ដែលគួរទះដៃស្ងើចសរសើរ; ដែលគួរស្ញែងក្រៃពេក :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស្ដង្គតកិរិយាសព្ទ, គុណនាម·[អស់-ស្ដង់-គត់]ដល់នូវភាវៈមិនប្រាកដ; ធ្លាក់ចុះបាត់ទៅ; លិចបាត់ទៅ; បាត់ពន្លឺទៅ; ដែលដល់នូវភាវៈមិនប្រាកដ; ដែលលិចបាត់ទៅហើយ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស្ដង្គត—[អ័ស-ស្ដ័ង-គៈ-តៈ—](ម.ព. អស្តង្គត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស្ដង្គមន៍នាម·[អ័ស-ស្ដង់-គំ]ដំណើរលិចបាត់ទៅ; សេចក្ដីវិនាសបាត់រូបបាត់អង្គ; ដំណើរលិចនៃព្រះអាទិត្យឬវេលាព្រះអាទិត្យលិច។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស្ដិទស្សនវិជ្ជានាម·[អៈ-ស្ដិ-ទ័ស-សៈ-ណៈ-វិច-ជា](ទស្សនៈ.) ទស្សនវិជ្ជាដែលសិក្សាអំពីទស្សនវិជ្ជាខ្លួនឯង ពោលគឺសិក្សាពីធម្មជាតិ វិធី គោលបំណង ស្វ័យភាព សត្យានុម័តភាព និងសំណួររបស់ទស្សនវិជ្ជា ព្រមទាំងទំនាក់ទំនងរវាងទស្សនវិជ្ជានិងមុខវិជ្ជាដទៃទៀត :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអស្មិមានះនាម·[អ័ស-ស្មិ-មា-នះ]សេចក្ដីប្រកាន់ចិត្តរឹងត្អឹងថាអញថាគេឬថាយើងថាគេមិនព្រមទទួលជឿស្ដាប់អ្នកណា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក