វចនានុក្រមអនញ្ញគុណនាម·[អៈ-ណ័ញ-ញ៉ៈ] ឬ [អៈ-ណ័ញ]ដែលពុំមែនដទៃ, មិនមែនផ្សេងគ្នា គឺដែលត្រូវគ្នា, តែមួយ, តែបែបមួយ, តែម្នាក់។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ តាមដោយកវីត្រូវការប្រើ, ដូចកាព្យថា :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនត្តលក្ខណនាម·[អៈ-ណ័ត-តៈ-ល័ក-ខៈ-ណៈ]ការសម្គាល់ឃើញ, គ្រឿងកំណត់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមជា អនត្តា។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនត្តសញ្ញានាម·[អៈ-ណ័ត-តៈ-ស័ញ-ញ៉ា]សេចក្ដីសម្គាល់ឃើញថាបញ្ចក្ខន្ធឬអាយតនៈជាដើមជា អនត្តា។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនត្តាគុណនាម·[អៈ-ណុត-តា]ដែលមិនមែនជារបស់ចិត្ត, ដែលមិនលុះក្នុងអំណាចចិត្ត; ដែលឥតខ្លឹមសារ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនត្ថគុណនាម, នាម·[អៈ-ណ័ត-ថៈ]ដែលឥតប្រយោជន៍ឬមិនមែនសេចក្ដីចម្រើន, ដែលមិនបានការ, យកជាការពុំបាន; អ្វីៗដែលយកជាការពុំបាន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនន្តគុណនាម·[អៈ-ណន់]ដែលមិនមានទីបំផុត; ដែលមិនចេះចប់; ច្រើនហួសប្រមាណ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនន្តកាលនាម·[អៈ-ណន់-តៈ-កាល]កាលដ៏យូរ កាលដែលមិនមានទីបំផុត អនន្តភាព។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអនន្តរគុណនាម·[អៈ-ណន់-ដ]ដែលមិនមានចន្លោះ, មិនមានរវាង, មិនមានឱកាស; ដែលចេះតែជាប់បន្តរឿយៗទៅ; ដែលជាលំដាប់តៗទៅ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក