វចនានុក្រមអរិយជននាម·[អៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ជន់]ជនពួកអារ្យៈ គឺជនមានរបៀបបែបបទទំនៀមសណ្ដាប់ល្អ នាំឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរិយធម៌[អៈ-រ៉ិ-យ៉ៈ-ធ័រ]ធម៌ដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីសុខ ចម្រើន; ធម៌របស់អរិយជន, ទំនៀមសណ្ដាប់ល្អ; សណ្ដាប់ធ្នាប់ឬបែបបទរៀបរយ។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរុណនាម·[អៈ-រុន]ព្រះអាទិត្យដែលទើបភ្លឺច្រាលពីទិសបូព៌, ពេលក្រហមឯកើត, ពេលព្រឹកព្រាង :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរូបគុណនាម·[អៈ-រូប]ដែលឥតរូប, ដែលមានតែនាម គឺដែលមានពាក្យហៅប៉ុន្តែឥតរូប។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរូបទ្រព្យនាម·[អៈ-រូ-ប៉ៈ-ទ្រ័ប](ច្ប.) ទ្រព្យដែលគ្មានរូបជាក់ស្ដែង តែត្រូវទទួលស្គាល់ថាជាទ្រព្យដែរ :មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក
វចនានុក្រមអរេ!ឧទានសព្ទ·[អៈ-រេ]ហឺយ!; អ្ហឺយ!; អ្ហ៊េ!; វ៉ឺយ!; នែវ៉ឺយ!; នែអានេះ!; អាខូច!, នែអាខូច!; អាចោរខូច! (ពាក្យអាលបនៈទ្រគោះសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យតាមគួរដល់ការប្រកប)។មើលអត្ថន័យ ចម្លងតំណ ចែករំលែក