វចនានុក្រម
ខ្នុរសម្ល
នាម[ខ្នុល-សំ-ឡ]
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ស្លឹកធំហើយឆែកៗ ដើមបែបម្កាក់បារាំង ផ្លែសម្រាប់ធ្វើសម្ល។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ខ្នូរ
នាម[ខ្នូ]
ប្រដាប់សម្រាប់កូរ, ឧបករណ៍សម្រាប់កូរ។
វចនានុក្រម
ខ្នួច
នាម[ខ្នួច]
ចំណងសម្រាប់កួចធ្វើដោយឫស្សីស្រស់ ឬ ដោយទ្រនុងស្លឹករឹតជាដើម :
វចនានុក្រម
ខ្នួត
នាម[ខ្នួត]
របស់សម្រាប់កួត :
វចនានុក្រម
ខ្នួតអំបោះ
នាម[ខ្នួត-អំ-បោះ]
ឈ្មោះសត្វតូចសន្តាននឹងកន្លង់ សម្បុរបៃតងចាស់។
វចនានុក្រម
ខ្នើត
នាម[ខ្នើត]
ពន្លឺដែលកើតតាមលំដាប់ថ្ងៃ គឺចំណែកខែខាងដើមដែលមានពន្លឺព្រះចន្ទ្រមកដល់ថ្ងៃពេញបូណ៌មី គឺតាំងពីថ្ងៃ ១កើត មកដល់ ១៥កើត; ថ្ងៃតពីនេះទៅហៅថា រនោច។
វចនានុក្រម
ខ្នើយ
នាម[ខ្នើយ]
ប្រដាប់សម្រាប់កើយ, គង, ឱប, ផ្អែក។
វចនានុក្រម
ខ្នៀរ
នាម[ខ្នៀ]
ប្រដាប់សម្រាប់កៀរ :
វចនានុក្រម
ខ្នៀស
នាម[ខ្នៀស]
ប្រដាប់សម្រាប់កៀសវត្ថុផ្សេងៗ :
វចនានុក្រម
ខ្នែង
នាម[ខ្នែង]
មែកព្រឹក្សា, វល្លិ, ប្រទាលដែលខ្ចី ទើបលាស់ចេញពីដើម :
វចនានុក្រម
ខ្នែងពោះវៀន
នាម[ខ្នែង-ពោះ-វៀន]
អាការៈមួយនៅក្នុងពោះមនុស្សត្រង់គល់ពោះវៀនធំ :
វចនានុក្រម
ខ្នោស
នាម[ខ្នោស]
ប្រដាប់សម្រាប់កោស :
វចនានុក្រម
ខ្នោះ
នាម[ខ្នោះ]
ឈ្មោះគ្រឿងដាក់ក្ដីម្យ៉ាង ធ្វើដោយឈើ ឬ ដែកសម្រាប់ដាក់ភ្ជាប់ជើងដៃ :
វចនានុក្រម
ខ្នៅ
នាម[ខ្នៅ]
ស្នាមដែលដៅ (ម.ប្រ.)។
វចនានុក្រម
ខ្នះខ្នែង
កិរិយាសព្ទ[ខ្នះ-ខ្នែង]
ខំសង្វាត :
វចនានុក្រម
ខ្ព
នាម[ខ្ព]
សំណុំផ្កាដូង, ផ្កាស្លាជាដើម :
វចនានុក្រម
ខ្ពង់
នាម[ខ្ពង់]
ខ្នងភ្នំ ឬ ខ្នងទួល :
វចនានុក្រម
ខ្ពង់ខ្ពស់
គុណនាម[ខ្ពង់-ខ្ពស់]
ខ្ពស់ដូចខ្នងភ្នំ, ថ្កើងថ្កាន, ប្រសើរ :