វចនានុក្រម
ច្រមុះ
នាម[ច្រ-ម៉ុះ]
អវយវៈនៅចំពីមុខខាងលើមាត់មានរន្ធសម្រាប់ដកដង្ហើម។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ច្រមុះរឹង
គុណនាម[ច្រ-ម៉ុះ-រឹង]
(សំនួន.) ដែលមានចរិតមានះរឹងរូស ចចេស របឹងមិនព្រមតាម (ច្រើនប្រើចំពោះសត្វពាហនៈ) :
វចនានុក្រម
ច្រមុះអន្ទង់
នាម[ច្រ-ម៉ុះ-អន់-ទង់]
(ព.ប្រ.) ច្រមុះមនុស្សដែលមានចុងស្រួចឆ្លឺម សណ្ឋានស្រដៀងនឹងច្រមុះអន្ទង់។
វចនានុក្រម
ច្រមូញ
គុណនាម[ច្រ-ម៉ូញ]
(ម.ព. ច្របូញ)។
វចនានុក្រម
ច្រមូល
គុណកិរិយា, គុណនាម[ច្រ-ម៉ូល]
ដែលព័ទ្ធព័ន្ធចាក់ស្រេះប្រមូលគ្នា។
វចនានុក្រម
ច្រមួន
គុណនាម[ច្រ-មួន]
ល្មួត, (ម.ប្រ.)។
វចនានុក្រម
ច្រវា
នាម[ច្រ-វ៉ា]
ប្រដាប់សម្រាប់អុំទូកឬចែវទូក :
វចនានុក្រម
ច្រវាក់
នាម[ច្រ-វ៉ាក់]
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកមានច្រួលមានកងចុងដើម សម្រាប់ដាក់មនុស្សទោស ឬសត្វចតុប្បាទ ឬក៏ប្រើចងក្រៀកអ្វីៗ ឱ្យមាំមួន។
វចនានុក្រម
ច្រវាត់
គុណកិរិយា[ច្រ-វ៉ាត់]
ឆ្វាត់ឆ្វែងដេរដាស :
វចនានុក្រម
ច្រវាប
គុណនាម[ច្រ-វ៉ាប]
ដែលមានរង្វះធំរាប :
វចនានុក្រម
ច្រវេះ
គុណកិរិយា, គុណនាម[ច្រ-វ៉េះ]
ដែលមានរង្វះតូចច្រហឥតរបាំង, ស្ពែះ :
វចនានុក្រម
ច្រវែប
គុណនាម[ច្រ-វ៉ែប]
ដែលមានរង្វះធំវៀចកំបែបដូចរង្វះមាត់កង្កែបកូប :
វចនានុក្រម
ច្រវោះ
គុណនាម[ច្រ-វ៉ោះ]
ដែលមានរង្វះធំច្រហឥតរបាំង, ដែលច្រហធ្លុង តែតូច (ពាក្យសាមញ្ញ)។
វចនានុក្រម
ច្រសៗ
ឧទានសព្ទ[ច្រស-ច្រស]
សូរឮដោយគ្រឿងសាស្ត្រាវុធប្រទះគ្នា ឬទង្គិចគ្នាជាដើម។
វចនានុក្រម
ច្រហ
គុណនាម[ច្រ-ហ]
ដែលឥតគ្របឥតរបាំង, ដែលចំហ :
វចនានុក្រម
ច្រហាញ់
គុណនាម[ច្រ-ហាញ់]
ដែលហាមាត់ច្រវាប :
វចនានុក្រម
ច្រហាប
គុណនាម[ច្រ-ហាប]
ដែលហាជានិច្ចមានសណ្ឋានច្រវាប :
វចនានុក្រម
ច្រហាំង
[ច្រ-ហាំង]
ដែលប្រេះបែកច្រហខ្លាំង :