វចនានុក្រម
ឆិន្ទព័ទ្ធ
គុណនាម[ឆិន-ទៈ-ពាត់]
ដែលដាច់ពីគ្នា (តន្ត្រី)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ឆិល
គុណកិរិយា[ឆិល]
ដែលអស់រលីង :
វចនានុក្រម
ឆី
កិរិយាសព្ទ[ឆី]
(ព.បុ.) ស៊ី :
វចនានុក្រម
ឆឹកៗ
ឧទានសព្ទ[ឆឹក-ឆឹក]
សូរឮដោយវត្ថុរឹងតូចស្រួយ ដដុសគ្នា ឬទង្គិចគ្នា។
វចនានុក្រម
ឆឹង
កិរិយាសព្ទ[ឆឹង]
រំងាស់សម្រាំងជាមួយនឹងស្កររាវឱ្យស្ងួតស្រឹង។
វចនានុក្រម
ឆឺង
ឧទានសព្ទ[ឆឺង]
សូរឮដោយលោហជាតិស្ដើងរឹងស្រួយ ធ្លាក់ទង្គុកទង្គិច ឬដោយផ្ទាត់, គោះ ឱ្យប៉ះនឹងវត្ថុរឹងផងគ្នា។
វចនានុក្រម
ឆុក
កិរិយាសព្ទ[ឆុក]
លង់, ស៊ុន :
វចនានុក្រម
ឆុង
កិរិយាសព្ទ[ឆុង]
ចាក់ទឹកក្ដៅ សំយុងចុះទៅលើតែ ឬទៅលើថ្នាំផង់សម្រាប់កែរោគ ឬក៏បង់ស្លឹកតែ, បង់ថ្នាំផង់ ចាក់ទឹកក្ដៅ ឱ្យចេញរសជាតិ :
វចនានុក្រម
ឆុងឆាំង
គុណនាម, គុណកិរិយា[ឆុង-ឆាំង]
ដែលរម៉ាំងរម៉ោក ទ្រគោះបោះបោក :
វចនានុក្រម
ឆុត
គុណកិរិយា, គុណនាម[ឆុត]
ដែលត្រូវ, ពិត, ប្រាកដ, ដែលប្រកប, ពូកែ, ស័ក្ដិសិទ្ធិ :
វចនានុក្រម
ឆុប
កិរិយាសព្ទ[ឆុប]
ចាប់, កាន់, ប៉ះពាល់ :
វចនានុក្រម
ឆុរ
កិរិយាសព្ទ[ឆុល]
ខ្សុរឡើង, ឆេវឡើង។
វចនានុក្រម
ឆូត
កិរិយាសព្ទ[ឆូត]
ធ្វើឱ្យមុតមានស្នាមជាឆ្នូត, កាត់ផ្ដាច់រហូតតាមផ្នក់ តាមស្នាម :
វចនានុក្រម
ឆូវ
កិរិយាសព្ទ[ឆូវ]
ចំហូវដោយឧបាយបញ្ឆោត, ឈ្លេចសួរដោយឧបាយកល ដើម្បីឱ្យដឹងការជាក់។
វចនានុក្រម
ឆួង
បរិវារសព្ទ[ឆួង]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យឆែប :
វចនានុក្រម
ឆួល
កិរិយាសព្ទ[ឆួល]
បណ្ដាលឡើងដោយកម្ដៅឬដោយក្លិនអ្វីដែលផ្សាយជះឡើងដល់ច្រមុះ នាំឱ្យឈ្លក់, ឱ្យកណ្ដាស់ឬនាំឱ្យចង្អោរ ដូចក្លិនផង់ម្រេចជាដើម។
វចនានុក្រម
ឆើត
គុណកិរិយា[ឆើត]
ឧត្តម, ថ្លៃថ្លា, ប្រសើរកន្លង :
វចនានុក្រម
ឆើយ
គុណកិរិយា, គុណនាម[ឆើយ]
ប៉ើយ, តោះតើយ, សោះអង្គើយ, យ៉ាងស្បើយ :