វចនានុក្រម
ដក់ដឿ
នាម[ដក់-ដឿ]
ដង្កូវនាងដែលគេស្ងោរស្រាវយកសរសៃសូត្ររួចហើយ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ដង
កិរិយាសព្ទ[ដង]
ចូកកោយយកអ្វីៗ ពីក្នុងទឹក; ឬកោយយកទឹក :
វចនានុក្រម
ដងកញ្ចាម
នាម[ដង-កញ់-ចាម]
ឈើ ឬឫស្សីសម្រាប់អបអន្ទាក់ព្រ័ត្រលូកទាក់ជើងដំរីព្រៃ។
វចនានុក្រម
ដងកន្ទុយ
នាម[ដង-កន់-ទុយ]
តួកន្ទុយនៃសត្វចតុប្បាទប្រភេទខ្លះមាន គោ, ក្របីជាដើម ដែលមានសក់កន្ទុយដុះនៅខាងចុង។
វចនានុក្រម
ដងកាំបិត
នាម[ដង-កាំ-បិត]
ឆ្អឹងពីរកំណាត់ក្នុងរាងកាយនៃមនុស្ស, នៅត្រង់ក្រោម ក តពីឆ្អឹងទ្រូង ជាប់នឹងឆ្អឹងស្មា។
វចនានុក្រម
ដងក្ដារ
នាម[ដង-ក្ដា]
គ្រឿងរចនាគ្រឹហា មានសណ្ឋានជាតួខ្លួននាគ ប្រើដាក់ភ្ជាប់ពីគល់ជហ្វាមកភ្ជាប់នឹងនាគសន្លឹក ជាគ្រឿងវិហារឬប្រាសាទ។
វចនានុក្រម
ដងខ្ទែង
នាម[ដង-ខ្ទែង]
ឈ្មោះត្រីស្រកាមួយប្រភេទ រាងសំប៉ែតខ្លួនវែង មានឆ្អឹងវែងៗបណ្ដោយតាមខ្លួន។
វចនានុក្រម
ដងគោម
នាម[ដង-គោម]
ដងសម្រាប់បង្ហូតគោម។
វចនានុក្រម
ដងដឹង
នាម[ដង-ដឹង]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ :
វចនានុក្រម
ដងដោយ
នាម[ដង-ដោយ]
ឈើ, ដែក, ឫស្សី លយពីមាត់ច្រាំង ឬគែមទូក, គែមកប៉ាល់, សម្រាប់ទប់ សម្រាប់យួរ។
វចនានុក្រម
ដងណោះ
គុណកិរិយា[ដង-ណុះ]
ពាក្យប្រាប់កាល, គ្រាដែលកន្លងទៅហើយ (គ្រានោះ, កាលនោះ) ; សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ ឬ ពំនោលល្ខោន :
វចនានុក្រម
ដងនោះ
គុណកិរិយា[ដង-នោះ]
(ម.ព. ដងណោះ)។
វចនានុក្រម
ដងបង្ហួរ
នាម[ដង-បង់-ហួ]
ទងសរសៃធំជាបំពង់បស្សាវៈ នៃមនុស្ស ឬសត្វចតុប្បាទពួកខ្លះ។
វចនានុក្រម
ដងព្រៃ
នាម[ដង-ព្រៃ]
ជួរព្រៃឬតួបណ្ដោយព្រៃ :
វចនានុក្រម
ដងភ្នំ
នាម[ដង-ភ្នំ]
ជួរភ្នំ ឬតួបណ្ដោយភ្នំ។
វចនានុក្រម
ដងរែក
នាម[ដង-រែក]
ឈើឬឫស្សីជាដងសម្រាប់រែក។
វចនានុក្រម
ដងរ៉ែក
នាម[ដង-រ៉ែក]
(ម.ព. ដងរែក១)។
វចនានុក្រម
ដងស្ទឹង
នាម[ដង-ស្ទឹង]
តួបណ្ដោយស្ទឹង :