វចនានុក្រម
ណេងណូង
ឧទានសព្ទ[ណេង-ណូង]
(ម.ព. ណិងណុង)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ណេះណោះ
គុណកិរិយា[ណេះ-ណុះ]
ពីនេះពីនោះ, នាយអាយ :
វចនានុក្រម
ណែ
កិរិយាសព្ទ[ណែ]
ឱ្យន័យ, ឱ្យទំនង, ពន្យល់ :
វចនានុក្រម
ណែកណក
កិរិយាសព្ទ[ណែក-ណក]
ក្និចក្នក់, ង៉ិកង៉ក់ (ព.សា. ម.ប្រ.)។
វចនានុក្រម
ណែងណង
នាម[ណែង-ណង]
កំណាត់ឈើឬឫស្សី ចងបន្តោកបង្អូសដី ភ្ជាប់នៅកសត្វចតុប្បាទ មានគោ, សេះ, ឆ្កែជាដើម ដើម្បីឱ្យទទើសទទែងជើងមុខមិនឱ្យបោលបាន :
វចនានុក្រម
ណែងណោង
គុណកិរិយា[ណែង-ណោង]
ដែលចងព្យួរបន្តោកតែងតោងពីក្រោម, រណែងរណោង :
វចនានុក្រម
ណែណន
គុណនាម[ណែ-ណន]
ដែលឋិតថេរ, ខ្ជាប់ខ្ជួន, យឺនយូរ, ប្រាកដប្រជា, ចំណាប់ចំនួន (ម.ប្រ.)។
វចនានុក្រម
ណែន
គុណនាម[ណែន]
តឹង, រឹង, ចង្អៀត, ហាប់ :
វចនានុក្រម
ណែនណាន់
គុណកិរិយា, គុណនាម[ណែន-ណាន់]
កកកុញ, ជុំជិត :
វចនានុក្រម
ណែនាំ
កិរិយាសព្ទ[ណែ-នាំ]
ប្រាប់ទំនង, ប្រាប់ឧបាយ ឱ្យយល់ឱ្យភ្លឺ, នាំឱ្យធ្វើដោយពន្យល់បណ្ដើរ :
វចនានុក្រម
ណែម
នាម[ណែម]
ឈ្មោះម្ហូបគោកមួយប្រភេទ ធ្វើដោយស្បែកជ្រូកឬលាយសាច់ចិញ្ច្រាំមានស្លឹករលួសបាយ ឬស្លឹកកន្ទួតស្រុក, ស្លឹកចាព្លូ ខ្ចប់ជាមួយផង ទុកឱ្យឡើងបាយស្រាជូរបន្តិចៗ។
វចនានុក្រម
ណែលណោល
គុណកិរិយា, គុណនាម[ណែល-ណោល]
តែលតោល។
វចនានុក្រម
ណែវ
នាម[ណែវ]
ឈ្មោះកងដៃមួយប្រភេទ :
វចនានុក្រម
ណោតភ្លេង
នាម[ណោត-ភ្លេង]
(ម.ព. អក្សរភ្លេង)។
វចនានុក្រម
ណ៎ះ!
ឧទានសព្ទ[ណ៎ះ]
ពាក្យមានសំឡេងឡើងខ្ពស់ស្រួច ឬ ស្រទន់ សម្រាប់និយាយបញ្ជាក់សេចក្ដីឱ្យប្រាកដ មានអាការៈហាក់ដូចជាឆ្ងល់ ឬសួរថែមថា :
វចនានុក្រម
ណ្វៃយ៉ូ
នាម[ណ្វៃ-យ៉ូ]
ភាគល្អិតដែលមានបន្ទុកអគ្គិសនីវិជ្ជមានស្ថិតនៅចំកណ្ដាលនៃអាតូម។
វចនានុក្រម
ណ្ហើយ
គុណកិរិយា, ឧទានសព្ទ[ណ្ហើយ]
កុំឡើយ, កុំបាច់ឡើយ។ ពាក្យបដិសេធន៍សម្រាប់និយាយឃាត់ឱ្យឈប់ត្រឹមប៉ុណ្ណោះ :
វចនានុក្រម
ណ្ហើយចុះ
គុណកិរិយា, ឧទានសព្ទ[ណ្ហើយ-ចុះ]
ប៉ុណ្ណឹងចុះ, មិនជាអ្វីចុះ, កុំបាច់ចុះ, មិនថ្វីទេ :