វចនានុក្រម
ថ្ករ
កិរិយាសព្ទ[ថ្ក]
ឆ្វាត់តង្ករតម្បាញ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ថ្កល់
កិរិយាសព្ទ[ថ្កល់]
(ម.ព. តម្កល់)។
វចនានុក្រម
ថ្កាត់
បរិវារសព្ទ[ថ្កាត់]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ឈឺ :
វចនានុក្រម
ថ្កាន
ធ្នាក់[ថ្កាន]
កាន់, ត្រង់, ឆ្ពោះ, សំដៅ, ចំពោះទៅរក (ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ)។
វចនានុក្រម
ថ្កាប់
កិរិយាសព្ទ[ថ្កាប់]
ចាប់ដោយតង្កាប់។
វចនានុក្រម
ថ្កាស
នាម[ថ្កាស]
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទ។
វចនានុក្រម
ថ្កុំ
បរិវារសព្ទ[ថ្កុំ]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យថ្កើង :
វចនានុក្រម
ថ្កូវ
នាម[ថ្កូវ]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ផ្លែទុំមានរសជូរបន្តិចៗ អាចបរិភោគជាអាហារបាន។
វចនានុក្រម
ថ្កើង
គុណនាម[ថ្កើង]
ឧត្តុង្គ, ឧត្តម, ខ្ពង់ខ្ពស់, មានយសបរិពារ, មានគេចុះចូលរាប់អានច្រើន :
វចនានុក្រម
ថ្កៀប
កិរិយាសព្ទ[ថ្កៀប]
ចាប់ដោយតង្កៀបឬចាប់កៀបដោយម្រាមជើងឬម្រាមដៃ។
វចនានុក្រម
ថ្កោល
កិរិយាសព្ទ[ថ្កោល]
រំពៃរង់ចាំមើល អំពីទីខ្ពស់ទៅទីទាប :
វចនានុក្រម
ថ្កំ
បរិវារសព្ទ[ថ្កំ]
(ម.ព. ថ្កុំ)។
វចនានុក្រម
ថ្គាម
នាម[ថ្គាម]
ធ្មេញធំៗ ដែលដុះនៅខាងចុងឆ្អឹងចង្កាទាំងពីរខាង មានទាំងខាងលើខាងក្រោម :
វចនានុក្រម
ថ្គោល
គុណនាម, គុណកិរិយា[ថ្គោល]
ដែលលេចធ្លោឡើង, ដែលទ្រុលឬហុយទ្រលោមឡើង :
វចនានុក្រម
ថ្ង
នាម[ថ្ង]
ឈ្មោះឫស្សីព្រៃមួយប្រភេទ មានថ្នាំងលាសសាច់ស្ដើង :
វចនានុក្រម
ថ្ងប
កិរិយាសព្ទ[ថ្ងប]
ស្រាក, ស្រន់, គ្រាន់ទប់ទល់ :
វចនានុក្រម
ថ្ងាន់
នាម[ថ្ងាន់]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។
វចនានុក្រម
ថ្ងាស
នាម[ថ្ងាស]
ភាគមុខមនុស្ស ត្រង់ខាងក្រោមជើងសក់ និងខាងលើចិញ្ចើម។