ថ្នាំខ្មែរ
ឱសថបុរាណខ្មែរ :
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ឱសថបុរាណខ្មែរ :
ថ្នាំខ្មែរ ថ្នាំជក់ ឬថ្នាំចុកខុសពីថ្នាំកាតាប ទាំងដើមថ្នាំទាំងសរសៃថ្នាំដែលបត់ជាប៉ាវរួចក្ដី គេអាចហៅថា ថ្នាំខ្លាំង។
ឱសថបុរាណខ្មែរមួយបែបសម្រាប់ដាំ ត្រាំផឹក ឬលាបធ្វើឱ្យស្បែកស្វិត។
ថ្នាំដែលមានសារធាតុគីមី ប្រើនៅក្នុងវិស័យវេជ្ជសាស្ត្រ កសិកម្ម និងវិស័យផ្សេងៗទៀត :
ថ្នាំពេទ្យសម្រាប់ព្យាបាលដោយលេបតាមមាត់ មានសណ្ឋានជាគ្រាប់ រឹង ស្ងួត ដោយបណ្ណែនម្សៅនិងសារធាតុសកម្មមួយចំនួន។ ថ្នាំគ្រាប់មានច្រើនប្រភេទ ដូចជា ថ្នាំគ្រាប់ស្រោបស្ករ ថ្នាំគ្រាប់រលាយក្នុងទឹកជាដើម។
សន្លាក់ :
ខ្នាតប្រវែងខ្មែរបុរាណគិតពីចុងម្រាមដល់គន្លាក់ទីមួយនៃចង្អុលដៃ ប្រវែងប្រហែល ២០ទៅ៣០មីល្លីម៉ែត្រ :
សេចក្ដីអន់អាក់ចិត្ត, ត្រណាក់ចិត្ត។
ថ្នាំពេទ្យសម្រាប់ព្យាបាល មានសណ្ឋានជាវត្ថុរាវ ផ្សំនឹងសារធាតុសកម្មមួយចំនួន សម្រាប់ចាក់ចូលទៅក្នុងខ្លួនតាមសាច់ដុំឬតាមសរសៃ។
ប្រភេទថ្នាំបុរាណចិនដែលមានប្រវត្តិយូរណាស់មកហើយ ផ្សំពីស្មៅ រុក្ខជាតិ និងសរីរាង្គសត្វជាដើម :
ថ្នាំសម្រាប់លាបឬបាញ់លើដែក ដើម្បីការពារច្រែះចាប់ :
ដំណាំដែលគេយកស្លឹកសម្រាប់ធ្វើជាបារីជក់ឬសម្រាប់ចុក។
ថ្នាំដែលមានសារធាតុញៀន។
ថ្នាំសម្រាប់លាងសម្អាតនិងការពារសុខភាពមាត់ធ្មេញ។
សារធាតុដែលចាក់បញ្ចូលទៅក្នុងសរីរាង្គកាយមនុស្សឬសត្វបង្កបង្កើតបានជាអង់ទីករ អាចទប់ទល់បង្ការជំងឺឬបង្កើតភាពស៊ាំនឹងជំងឺណាមួយ :
ថ្នាំពេទ្យសម្រាប់ព្យាបាល មានសណ្ឋានជាវត្ថុរាវ ផ្សំនឹងសារធាតុសកម្មមួយចំនួន សម្រាប់បន្តក់ចូលក្នុងមាត់ឬក្នុងភ្នែក។
ឱសថមួយបែបប្រើសម្រាប់ជំនួយសុខភាព (គេអាចហៅថា ថ្នាំកម្លាំង ក៏បាន) :
(ម.ព. អង់ទីប្យូទិក)។