វចនានុក្រម
ទូរដ្ឋាន
នាម[ទូ-រ៉ាត់-ឋាន]
ទីឆ្ងាយ, កន្លែងដែលនៅឆ្ងាយ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ទូរទស្សន៍
[ទូ-រៈ-ទស់]
ការមើលឃើញបានក្នុងទីឆ្ងាយឬពីចម្ងាយ។
វចនានុក្រម
ទូរន់
គុណនាម[ទូ-រន់]
(ម.ព. ទុរន់)។
វចនានុក្រម
ទូរន្ធ
គុណនាម[ទូ-រន់]
ងងឹតឆ្ងាយ, ដែលមើលមិនឃើញនៅទីឆ្ងាយ។
វចនានុក្រម
ទូរន្ធភាព
នាម[ទូ-រន់-ធៈ-ភាប]
ភាពងងឹតឆ្ងាយ, ភាពមើលមិនឃើញក្នុងទីឆ្ងាយ។
វចនានុក្រម
ទូរផ្សាយ
នាម[ទូ-រៈ-ផ្សាយ]
(ប.ព.) ការផ្សាយសំឡេង រូបភាព ឯកសារ ឬសារគ្រប់ប្រភេទតាមវិទ្យុ ទូរទស្សន៍ ជាដើម។
វចនានុក្រម
ទូរពល
នាម[ទូ-រៈ-ពល់]
(ម.ព. ទុព៌ល)។
វចនានុក្រម
ទូរពុម្ព
នាម[ទូ-រៈ-ពុំ]
ម៉ាស៊ីនសម្រាប់ផ្ញើតេឡិចនិងសម្រាប់បោះពុម្ពសារដែលគេបានទទួលមកវិញ។
វចនានុក្រម
ទូរយាន
នាម[ទូ-រៈ-យាន]
កន្ត្រកខ្សែកាប; មធ្យោបាយធ្វើដំណើរដែលប្រើខ្សែកាប។
វចនានុក្រម
ទូរយានិក
នាម[ទូ-រៈ-យា-និក]
អ្នកបញ្ជាយានដែលដំណើរការដោយប្រើខ្សែកាប។
វចនានុក្រម
ទូរលិខ
នាម[ទូ-រៈ-លិក]
វិធីបញ្ជូនសារពីចម្ងាយ ដោយប្រើប្រាស់អេឡិចត្រូនិក។
វចនានុក្រម
ទូរលិខសាស្ត្រ
នាម[ទូ-រៈ-លិ-ខៈ-សាស]
ក្បួនបញ្ជូនសារពីចម្ងាយ តាមអេឡិចត្រូនិក។
វចនានុក្រម
ទូរលេខ
នាម[ទូ-រៈ-ឡេក]
សរសេរពីចម្ងាយ គឺពាក្យឬដំណឹងដែលគេបញ្ជូនទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន ដោយសារគ្រឿងប្រដាប់សម្រាប់បញ្ជូនមួយយ៉ាង :
វចនានុក្រម
ទូរវេទន៍
នាម[ទូ-រៈ-វេត]
ការដឹងពីចិត្តគំនិត ឬអារម្មណ៍របស់នរណាម្នាក់ ដោយមិនចាំបាច់ប្រើផ្លូវញាណ ឬទំនាក់ទំនងរាងកាយ។
វចនានុក្រម
ទូរសព្ទ
នាម[ទូ-រៈ-សាប់]
ប្រដាប់សម្រាប់និយាយបញ្ចូនសំឡេង ឆ្លើយឆ្លងទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន :
វចនានុក្រម
ទូរសារ
នាម[ទូ-រ-សា]
រូបភាពឯកសារដែលបង្កើតឡើងដោយការស្គែនអេឡិចត្រូនិកហើយបញ្ជូនជាទិន្នន័យតាមរយៈបណ្តាញទូរគមនាគមន៍។
វចនានុក្រម
ទូល
កិរិយាសព្ទ[ទូល]
នាំអ្វីៗ យកទៅមកដោយដាក់លើក្បាល :
វចនានុក្រម
ទូលព្រះបង្គំ
សព្វនាម[ទូល-ព្រះ-បង់-គំ]
(ជាឧត្តមបុរិសៈ) ខ្ញុំ, ខ្លួនខ្ញុំ។ ពាក្យប្រើក្នុងរាជសព្ទ សម្រាប់បុរសហៅខ្លួនឯង និយាយក្រាបទូលចំពោះព្រះមហាក្សត្រិយ៍ ឬចំពោះក្សត្រិយ៍ទាំងពួង។