ទែន
ទីបន្ទំ, ក្រឡាបន្ទំ; ទីសម្រាប់ក្សត្រគង់ (រ.ស.) :
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ទីបន្ទំ, ក្រឡាបន្ទំ; ទីសម្រាប់ក្សត្រគង់ (រ.ស.) :
គ្រឿងសម្ភារៈដែលអ៊ែនទយ សម្រាប់ទ្រចុងផ្ទោង ឬរងស្បូវវិហារសាលាជាដើម។
(ម.ព. ទេត្យ)។
(គីមី.) ការសិក្សាអំពីបម្រែបម្រួលថាមពលកម្ដៅដែលកើតមានឡើងទាក់ទងនឹងប្រតិកម្មគីមី ឬការប្រែប្រួលភាវរូប។
(ម.ព. សីតុណ្ហមាត្រ)។
សេរ៉ាមិកមួយប្រភេទជាគ្រឿងដីដុតដែលដុតនៅក្នុងសីតុណ្ហភាពក្រោម៩០០អង្សាសេហើយមានភាពស្ពោត (មិនហាប់) :
(ម.ព. ទែលមែល)។
ដែលមានរាងខ្លីធំគ្រមែល; ដែលមានមាត្រធំក្រអាញ ហើយទាបកន្ទែល :
ឈ្មោះរោគម្យ៉ាងកើតលើស្បែកក្បាលឡើងកណ្ដាប់ឃ្មឹលពងខ្ទុះបែកចេញទឹករងៃ។
ខាំច្បិចបន្តិចៗ :
ថង់រាងវែងធ្វើដោយសំពត់ មានមាត់ទាំងពីរខាងសម្រាប់ច្រកអ្វីៗ ហើយមានចងមាត់ភ្ជាប់គ្នាស្ពាយបាន :
ឈ្មោះទៃតូចមួយប្រភេទ មានសណ្ឋានរមួលដាក់វត្ថុស័ក្ដិសិទ្ធផ្សេងៗសម្រាប់ចងក្រវាត់ចង្កេះ ឬជួតក្បាលដើម្បីបង្ការខ្លួនក្នុងការចូលច្បាំង (មានប្រើតែក្នុងកាលបុរាណរាជ្យពីដើម)។
ពីរ។ ខ្មែរយើងប្រើតាមទម្លាប់ ជាបូរណសំខ្យាថា ទីពីរ ក៏បាន :
ប្រដាប់មានសណ្ឋានជាកន្លែងអង្គុយ មានដងឬខ្សែពីរចងសំយុងសងខាងសម្រាប់ចាប់យោគយោល :
សត្វព្រៃពួកស្វា មានជើងពីរដៃពីរវែងៗឥតកន្ទុយ :
យានមានកង់ពីរ :
(ម.ព. ម៉ូតូ)។
ឈ្មោះចំនួនដែលវាល់ឬដែលថ្លឹងមួយយ៉ាងប្រមាណ១៦នាឡិធម្មតា (ពាក្យនេះប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណយូរអង្វែងណាស់ទៅហើយ; សព្វថ្ងៃនេះមានប្រើតែក្នុងរឿងព្រះពុទ្ធសាសនា) :