នវុតិ
កៅសិប (៩០)។
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
កៅសិប (៩០)។
ដែលទើបកើតថ្មី; អ្វីៗដែលទើបកើតថ្មី, របស់ទំនើប :
ទឹកសម្រាប់ងូត, ទឹកងូត; (រ.ស.) ព្រះនហោនោទក (ទឹកស្រង់ សម្រាប់ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ) :
សរសៃ (ក្នុងកាយមនុស្ស-សត្វ), សរសៃឈាម; (រ.ស.) ព្រះនហារុ។
ម៉ឺន (១០. ០០០)។ ចំនួនមួយរយសែនកោដិបកោដិ ក៏ហៅ នហុត ដែរ។
(ម.ព. នរបតី)។
ព្ធដ៏, ឯ, ត្រង់ :
កាល, កាលដែល, កាលបើ :
ពាក្យសម្រាប់ប្រើដាក់ខាងចុងសំខ្យា ដើម្បីឱ្យដឹងចំនួនមនុស្ស :
ប្រសើរ, ចម្បង, បរិសុទ្ធ។
ប្រដាប់សម្រាប់ពាក់ ឬព្យួរ អីវ៉ាន់មានសម្ពៀត តែគួរសរសេរនាគទន្ត ប្រែថា ភ្លុកដំរី ឬដៃកែវ សម្រាប់ដាក់ព្យួរ ខោ អាវ ឬសម្ពៀត។
ភ្លុកដំរី។
អន្ទាក់ជានាគឬនាគដែលជាអន្ទាក់, ជាចំណង (នាគដែលកើតដោយអំណាចឫទ្ធិផ្លែងសររបស់ឥន្ទ្រជិត; មាននិយាយក្នុងរឿងចម្បាំងរាមកេរ្តិ៍)។
ព្រះពុទ្ធរូបមួយបែប មានរូបនាគរាជមួយពេនព័ទ្ធបើកពពារគ្របប្រក់ពីលើព្រះអង្គ; ធ្វើតាមរឿងតំណាលកាលដែលនាគរាជឈ្មោះមុចលិន្ទ មកសម្ដែងអាការៈគោរពព្រះអង្គពេញ ៧ថ្ងៃ ក្នុងខាងក្រោយបន្ទាប់ពេលដែលទ្រង់បានត្រាស់អស់ ៣៥ថ្ងៃរួចមកហើយ។
ឈ្មោះសិលាប្រាសាទបុរាណមួយ ក្នុងពួកប្រាសាទថ្ម នៅមហានគរ (នគរធំ = អង្គរធំ) ក្នុងខេត្តសៀមរាប មានលទ្ធិពុទ្ធសាសនិកអាចរិយវាទ (លទ្ធិមហាយាន) ជាព័ស្ដុតាង ដោយមានរូប អវលោកិតេស្វរៈ និម្មិតខ្លួនជាសេះវលាហក ស្រង់មនុស្សដែលលង់ទឹកក្នុងមហាសាគរ (ភពវដ្ដសំសារ) ឱ្យរួចរស់មានជីវិត :
(ម.ព. នាគមាណវី)។
នាងនាគដែលនិម្មិតខ្លួនជាស្រីក្រមុំមនុស្ស (មាននិយាយតែក្នុងរឿងរ៉ាវបុរាណនិងរឿងក្នុងពុទ្ធកាល)។
អ្នកនគរទាំងឡាយ, ពួកអ្នកក្រុង, បណ្ដាជនអ្នកនៅទីក្នុងក្រុង។