បបួល
ហៅរក, ហៅឱ្យទៅឬឱ្យមកជាមួយ :
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
ហៅរក, ហៅឱ្យទៅឬឱ្យមកជាមួយ :
ឈ្មោះមច្ឆជាតិពួកមួយមានរូបមូល នៅមាត់ខាងក្រោម មានជាយគ្រែងជុំវិញ កន្ទុយវែង ស្បែករឹងគគ្រាត, បើស្ងួតក្រៀម ប្រើការរូសឈើបាន។ បបែលមានច្រើនបែបគឺ បបែលកូនមាន់ មាត្រតូចល្មមរាងមូល; បបែលភ្នែកលៀន មាត្រនិងរាងដូចបបែលកូនមាន់តែភ្នែកលៀន; បបែលរុយ ទ្រង់ទ្រាយដូចគ្នា តែមាត្រធំជាង មានផ្កាយខ្មៅៗ; បបែលត្រី ទ្រង់ទ្រាយនិងមាត្រស្រដៀងគ្នា តែខ្លួនសម្បុរស; បបែលទង់ រាងនិងមាត្រប្រហែលគ្នានឹងបបែលត្រីដែរ តែកន្ទុយពណ៌ស ក្រហមដូចជាទង់ជាតិ; បបែលអក ទ្រង់ទ្រាយខុសពីបបែលទាំងប៉ុន្មានខាងលើនេះ គឺខ្លួនខ្លី ជាយគ្រែងមានសណ្ឋានជាស្លាបដូចស្លាបសត្វបក្សី កន្ទុយវែងសម្បុរខ្មៅមានផ្កាយ ស; បបែលខ្លែង ដូចបបែលអក តែខ្លួនស្ដើងកន្ទុយវែង; បបែលខ្លា មាត្រធំទម្ងន់ដល់ទៅមួយរយគីឡូក្រាមក៏មាន សម្បុរដូចខ្លាសុទ្ធសាធ; បបែលក្របី ដូចបបែលអក តែមាត់វែង; បបែលរលួស មាត្រធំខ្លួនមានបន្លាដូចបន្លារលួស; បបែលស្លឹក ខ្លួនស្ដើងដូចស្លឹក ជាយគ្រែងវែងកន្ទុយវែង; បបែលខ្យល់ ស្រដៀងនឹងបបែលកូនមាន់ តែខ្លួនមានផ្កាយខៀវក្រហមសណ្ឋានដូចផ្កា; បបែលសេះ ដូចបបែលអក តែក្បាលដូចក្បាលសេះ; បបែលត្រោក មាត្រធំសម្បុរក្រហម មានជាយត្រង់ចុងកន្ទុយ; បបែលភក់ ទ្រង់ទ្រាយដូចបបែលត្រី តែខ្លួននិងពោះមានសម្បុរខ្មៅ។
បោសថ្នមៗរឿយៗ។
ស្ទាបអង្អែលថ្និតថ្នមរឿយៗដោយវិស្សាសៈ ឬដោយសេចក្ដីស្នេហា។
(ម.ព. សួត)។
អ្នកដែលមានសម្បត្តិជាគ្រឿងនាំចិត្តឱ្យរីករាយ ឬអ្នកដែលឆ្អែតឆ្អន់ ស្កប់ស្កល់ដោយសម្បត្តិ។
ភ្នំ។ ភ្នំមាន ៣ប្រភេទគឺ ភ្នំដីសុទ្ធ, ភ្នំថ្មសុទ្ធ (ឥតមានដើមឈើ) និង ភ្នំលាយថ្មនិងដី (មានដើមឈើ)។ បណ្ដាភ្នំទាំង៣ប្រភេទនេះ ភ្នំដីសុទ្ធនិងភ្នំលាយថ្មនិងដី មានប្រយោជន៍ច្រើនជាង ភ្នំថ្មសុទ្ធ :
ដែលបួសរួចហើយ។
ឈ្មោះនៃអ្នកបួស, ឈ្មោះសម្រាប់អ្នកបួស (ដែលប្រើជាបាលី) គឺនាមដែលចុះលើសន្លឹកឆាយាសម្រាប់ភិក្ខុ ឬដែលចុះលើសន្លឹកសង្ឃដីកា សម្រាប់សាមណេរ សម្រាប់ហៅជាជំនួសនាមកាលដែលនៅជាគ្រហស្ថ, ដូចជានាមថា ខេមានន្ទោ, ខេមាភិរតោ, ចន្ទាភោ, ជោតញ្ញាណោ, ពុទ្ធរក្ខិតោ ជាដើម :
ម.ព. អន្តេវាសិក)។
ការបួស, ផ្នួស :
ការបំបួសកុលបុត្តឱ្យបានជាសាមណេរ :
អាចារ្យអ្នកបំបួសឬគ្រូបំបួស គឺភិក្ខុដែលជាគ្រូបំបួសកុលបុត្រឱ្យបានជាសាមណេរ។
អានិសង្សផ្នួស។
អ្នកសម្លឹងយកនូវបព្វជ្ជា, កុលបុត្រអ្នកប្រាថ្នាចង់បួសជាសាមណេរ។
បែបបំបួស ឬរបៀបបំបួស។
ស្ដេចភ្នំ (ភ្នំហិមពាន្ត ឬភ្នំហិមាល័យ)។
គិរី, ភ្នំ :