វចនានុក្រម
បរិនិញ្វន
នាម[ប៉ៈ-រ៉ិ-និប-ពាន]
ភាពរួចផុតពីទុក្ខ ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់ជឿថាអាចសម្រេចបានដោយការបំបាត់អវិជ្ជានិងរំលត់តណ្ហា :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
បរិបថ
នាម[ប៉ៈ-រ៉ិ-បត់]
គន្លងចរន្តអគ្គិសនី ដែលថាមពលអគ្គិសនីអាចឆ្លងកាត់ពីប្រភពអគ្គិសនីទៅគ្រឿងទទួល; សៀគ្វី :
វចនានុក្រម
បរិបទ
[ប៉ៈ-រ៉ិ-បត់]
សំណុំអត្ថបទដែលមានពាក្យសំនួនសេចក្ដី ឃ្លាសម្រាប់បញ្ជាក់ន័យ :
វចនានុក្រម
បរិបាល
នាម[ប៉ៈ-រ៉ិ-បាល]
ប្រធាន, មេ, ថៅកែ, និយោជក, ម្ចាស់សហគ្រាស ជាដើម។
វចនានុក្រម
បរិបាលកិច្ច
នាម[ប៉ៈ-រ៉ិ-បា-ឡៈ-កិច]
ការឧបត្ថម្ភ ការគាំពារ ជាពិសេសផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ :
វចនានុក្រម
បរិបូណ៌
គុណនាម, កិរិយាសព្ទ[ប-រ៉ិ-បូ] ឬ [ប-បូ]
ដូចគ្នានឹង បរិបូរ :
វចនានុក្រម
បរិបូរ
គុណនាម[ប-រ៉ិ-បូ] ឬ [ប-បូ]
ដែលគ្រប់គ្រាន់, ដែលពេញគ្រប់គ្រាន់, ពេញលេញ, សម្បូរ; ដែលឆ្អែតហើយ :
វចនានុក្រម
បរិបូរណ៍
នាម[ប-រ៉ិ-បូ]
ការគ្រប់គ្រាន់, ដំណើរពេញគ្រប់គ្រាន់, ពេញលេញ, សម្បូរណ៍ :
វចនានុក្រម
បរិផលិតកម្ម
នាម[ប៉ៈ-រ៉ិ-ផៈ-លិ-តៈ-កាំ]
ការផលិតលើសពីតម្រូវការ។
វចនានុក្រម
បរិពារ
នាម[ប-រ៉ិ-ពា]
(ម.ព. បរិវារ)។
វចនានុក្រម
បរិភាស
កិរិយាសព្ទ[ប-រ៉ិ-ភាស] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-ភាស]
ពោលតិះដៀល, តិះដៀល, ពោលទោសគេ, ជេរប្រទេច។
វចនានុក្រម
បរិភាសកៈ
នាម[ប-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ]
អ្នកដែលតិះដៀល, អ្នកជេរប្រទេច, អ្នកដែលហៃពោលទោសគេ; បើស្ត្រីជា បរិភាសិកា។
វចនានុក្រម
បរិភាសន៍
នាម[ប-រ៉ិ-ភាស] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-ភាស]
ពាក្យតិះដៀល, ដំណៀល, ការពោលទោសគេ, ការជេរប្រទេច :
វចនានុក្រម
បរិភាសិកា
នាម[ប-រ៉ិ-ភា-សិ-កា]
(ម.ព. បរិភាសកៈ)។
វចនានុក្រម
បរិភោក្ដា
កិរិយាសព្ទ[ប-រ៉ិ-ភោក-ក្ដា]
(ម.ព. ភោក្ដា)។
វចនានុក្រម
បរិភោគ
នាម[ប-រ៉ិ-ភោក]
ការចម្អែតអាត្មា (ស៊ី) ; ការប្រើប្រាស់ (ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬគ្រឿងប្រើផ្សេងៗ មានគ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់, ផ្ទះលំនៅជាដើម ហៅដោយរួបរួមថា បរិភោគ ដូចគ្នា)។
វចនានុក្រម
បរិភោគប័ណ្ណ
នាម[ប-រិ-ភោ-គៈ-ប័ន]
ប័ណ្ណសម្រាប់ទិញគ្រឿងបរិភោគ, សំបុត្រដែលក្រសួងមានសមត្ថកិច្ចចេញឱ្យសម្រាប់ទិញគ្រឿងបរិភោគផ្សេងៗ :
វចនានុក្រម
បរិមណ្ឌល
[ប៉ៈ-រ៉ិ-មន់-ឌល់]
វង់មូល, អ្វីៗដែលមានសំណុំមូល :