វចនានុក្រម
បវេណី
នាម[ប៉ៈ-វេ-នី]
ទំនៀម; ពូជពង្ស, តំណវង្សត្រកូល :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
បវេសនកាល
នាម[ប៉ៈ-វ៉េ-សៈ-ណៈ-កាល]
កាលដែលសិស្សត្រូវចូលរៀនវិញ នៅវេលាផុតវិស្សមកាល :
វចនានុក្រម
បសាទ
នាម[ប៉ៈ-សាត]
(ម.ព. ប្រសាទ១និងប្រសាទ២)។
វចនានុក្រម
បសុគណន៍
នាម[ប៉ៈ-សុ-គន់]
សត្វដែលគេចិញ្ចឹមទុកសម្រាប់លក់ដូរ ឬប្រើប្រាស់ជាកម្លាំង នៅកសិដ្ឋាន ដូចជា គោ ក្របី ចៀម ជាដើម។
វចនានុក្រម
បសុបក្សី
នាម[ប៉ៈ-សុ-បាក់-សី]
សត្វស្លាបដែលគេចិញ្ចឹម :
វចនានុក្រម
បសុពេទ្យ
នាម[ប៉ៈ-សុ-ពែត]
គ្រូពេទ្យអ្នកថែទាំមើលជំងឺសត្វ, ពេទ្យសត្វ។
វចនានុក្រម
បសុពែទ្យ
នាម[ប៉ៈ-សុ-ពែត]
(ម.ព. បសុពេទ្យ)។
វចនានុក្រម
បសុព្យាបាល
នាម[ប៉ៈ-សុ-ព្យា-បាល]
ភ្នាក់ងារក្រុមពេទ្យសត្វជាអ្នកព្យាបាលរោគសត្វ។
វចនានុក្រម
បសុវប្បកម្ម
នាម[ប៉ៈ-សុ-វ៉ាប់-ប៉-កាំ]
ការចិញ្ចឹមសត្វ។
វចនានុក្រម
បសុសត្វ
នាម[ប៉ៈ-សុ-ស័ត]
សត្វចិញ្ចឹម គឺសត្វដែលគេចិញ្ចឹម ដូចយ៉ាងគោ, ក្របី, សេះ, ជ្រូក, មាន់, ទា ជាដើម។
វចនានុក្រម
បសុឱសថ
នាម[ប៉ៈ-សុ-អោ-សុត]
ថ្នាំព្យាបាលសត្វចិញ្ចឹម; សារធាតុមួយមុខឬច្រើនមុខសម្រាប់បង្ការជំងឺសត្វ ឬព្យាបាលសត្វ។
វចនានុក្រម
បសំសា
នាម[ប៉ៈ-ស័ង-សា]
សេចក្ដីសរសើរ, ពាក្យសរសើរ (ឈ្មោះលោកធម៌ទី ៦ក្នុងពួកលោកធម៌ទាំង ៨។
វចនានុក្រម
បស្ចិម
គុណនាម, នាម[ប័ស-ចិម]
ដែលជាទីបំផុត, ខាងក្រោយ; ទិសខាងក្រោយ គឺទិសខាងលិច :
វចនានុក្រម
បស្ចិមប្រទេស
នាម[ប័ស-ចិម-ប្រ-ទេស]
បស្ចិមលោក, លោកខាងលិច, បណ្ដាប្រទេសស្ថិតនៅប៉ែកខាងលិចទ្វីបអឺរ៉ុប រួមទាំងអាម៉េរិកខាងជើង (ស.រ.អា.និងកាណាដា) :
វចនានុក្រម
បស្សាវមគ្គ
នាម[ប៉័ស-សា-វ៉ៈ-ម័ក]
ផ្លូវបស្សាវៈ គឺទ្វារមូត្រ ឬទ្វារតូច (ទ្វារនោម) :
វចនានុក្រម
បស្សាវៈ
នាម[ប៉័ស-សា-វ៉ៈ]
ទឹកមូត្រ (ទឹកនោម) :
វចនានុក្រម
បស្សាសៈ
នាម[ប៉័ស-សា-សៈ]
ខ្យល់ដកដង្ហើមចូល, ដង្ហើមចូល; ច្រើននិយាយរួមជា អស្សាសៈបស្សាសៈ គឺខ្យល់ដង្ហើមចេញនិងដង្ហើមចូល។
វចនានុក្រម
បហរណវត្ថុ
នាម[ប៉ៈ-ហៈ-រ៉ៈ-ណៈ-វ័ត-ថុ]
គ្រឿងសម្រាប់ប្រហារ, សម្រាប់វាយ មានបាតដៃ, ដំបង, ព្រនង់, កាំបិត ពូថៅ ឬវត្ថុផ្សេងៗជាច្រើនទៀត ដែលគេអាចយកមកវាយគ្នាឱ្យមានរបួសស្នាម ឬស្លាប់បាន, ជួនកាលគេជេរគ្នាដោយវាចា ក៏ហៅថាប្រហារដែរ។