វចនានុក្រម
បំណះ
[បំ-ណះ]
កន្លែងឬមុខដែលប៉ះលើគ្នា :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
បំបង់
កិរិយាសព្ទ[បំ-បង់]
ធ្វើឱ្យបង់, នាំឱ្យបង់ (ឱ្យខាត, ឱ្យអស់) :
វចនានុក្រម
បំបត់
កិរិយាសព្ទ[បំ-បត់]
ធ្វើឱ្យបត់, ឱ្យត្រឡប់ :
វចនានុក្រម
បំបប
កិរិយាសព្ទ[បំ-បប]
ធ្វើឱ្យមានរបប, ឱ្យមានសណ្ដាប់ធ្នាប់, ឱ្យបានបទដោយខ្លបខ្លាច។
វចនានុក្រម
បំបរ
កិរិយាសព្ទ[បំ-ប]
កំចោកឱ្យខ្ចាត់ចេញឆ្ងាយ។
វចនានុក្រម
បំបរបង់
កិរិយាសព្ទ[បំ-ប-បង់]
ធ្វើនិរទេស, ប្រោសចោលឱ្យចេញផុតចាកដែន, ធ្វើបព្វាជនីយកម្ម :
វចនានុក្រម
បំបាក់
[បំ-បាក់]
ធ្វើឱ្យបាក់ :
វចនានុក្រម
បំបាត់
[បំ-បាត់]
ធ្វើឱ្យបាត់ :
វចនានុក្រម
បំបាត់ភ្នែកជញ្ជីង
កិរិយាសព្ទ[បំ-បាត់-ភ្នែក-ជញ់-ជីង]
បន្លំទម្ងន់ពិត; កេងទម្ងន់ :
វចនានុក្រម
បំបាន
[បំ-បាន]
ធ្វើឱ្យបានឱ្យមាន។
វចនានុក្រម
បំបាំង
កិរិយាសព្ទ[បំ-បាំង]
ធ្វើឱ្យបាំង, ឱ្យមើលពុំឃើញ :
វចនានុក្រម
បំបិទ
កិរិយាសព្ទ[បំ-បិត]
ប្រាប់, បង្គាប់ ឱ្យបិទឬខំប្រឹងបិទបាំងមិនឱ្យគេឃើញ, មិនឱ្យគេដឹង, មិនឱ្យលេចឮ :
វចនានុក្រម
បំបិទមាត់
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[បំ-បិត-មាត់]
(សំនួន.) ហាមមិនឱ្យនិយាយ, សូកប៉ាន់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ, សម្លាប់ដើម្បីបិទបាំងរឿងអ្វីមួយ :
វចនានុក្រម
បំបួស
កិរិយាសព្ទ[បំ-បួស]
ធ្វើឱ្យបួស, ធ្វើឱ្យបានជាអ្នកបួស, ញ៉ាំងកុលបុត្រឱ្យបួស :
វចនានុក្រម
បំបៀត
កិរិយាសព្ទ[បំ-បៀត]
ធ្វើឱ្យបៀត ឬខំប្រឹងប្របៀត។
វចនានុក្រម
បំបែក
កិរិយាសព្ទ[បំ-បែក]
ធ្វើឱ្យបែក :
វចនានុក្រម
បំបែន
បរិវារសព្ទ[បំ-បែន]
ពាក្យបរិវាររបស់ពាក្យ បំបត់ បំបត់បំបែន គឺធ្វើឱ្យបត់បែន។
វចនានុក្រម
បំបែរ
កិរិយាសព្ទ[បំ-បែ]
ធ្វើឱ្យបែរ, ឱ្យងាក, ឱ្យរេ :