ប៉ផ្លោត
(ម.ព. ប៉ប្លោត)។
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
(ម.ព. ប៉ប្លោត)។
ដែលងេកងោកផ្ងាក់ផ្ងើក ឬប៉ាក់ប៉ើករឿយៗ។
ដែលផ្អឺបៗ រឿយៗ។
ដែលផ្អឹះៗមិនដាច់ :
ដែលផ្អុកៗរឿយៗព្រោះភ័យ, ព្រោះព្រួយ :
ដែលផ្អូកនឹករឿយៗ។
ដែលភ្នកនឹករអូច ឬខ្សឹបរអូចមិនដាច់។
ដែលមានដំណើរផ្អួសៗរឿយៗ :
ដែលសើមជ្រាយរអៀច :
ដែលផ្អេះៗមិនស្រាក :
ដែលផ្អែបៗរឿយៗ :
ពាក្យបរិវារសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប៉ប៉ាច់។
គ្រឹហាខ្ពស់ស្រឡះ មានសណ្ឋានមូលឬកាច់ជ្រុងមានជញ្ជាំងចោះជាប្រហោងៗព័ទ្ធជុំវិញ ធ្វើទុកនៅត្រង់មុមកំពែងបន្ទាយ ឬនៅទីណាមួយ សម្រាប់ពួនយាមល្បាតឃ្លាំឬលាក់ខ្លួនពួនចាំបាញ់តយុទ្ធនឹងខ្មាំងសត្រូវ :
ដែលតោះតើយ, ឆើយ គឺងាកមុខចេញឆើយឬក្រោកដើរធ្វើមុខស្រងើឆើយ ដោយក្រោធ, ដោយអន់ចិត្ត :
ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង :
(ម.ព. ម៉ាក់)។
ប្រដាប់សម្រាប់ជ្រលក់ទឹកសរសេរប្រើជាគ្រឿងសរសេរអក្សរ :
ប្រដាប់សរសេរអក្សមានសណ្ឋានធំជាងប៉ាកកា; ហៅក្លាយជា ប្រកៃ ក៏មាន (ច្រើនមានប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម)។