វចនានុក្រម
ប្រខុប
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ខុប]
ស្អំថ្នាំ, អាលថ្នាំ (កែរោគ)។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ប្រខូវ
គុណកិរិយា[ប្រ-ខូវ]
(ម.ព. ស្រខូវ)។
វចនានុក្រម
ប្រគង
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-គង]
ដាក់គងសង្កត់លើគ្នាឬគងលើគ្នាច្រគីងច្រគាង។
វចនានុក្រម
ប្រគរ
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-គ]
គរលើគ្នាច្រើនជាន់ច្រើនតម្រួត :
វចនានុក្រម
ប្រគល់
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-គល់]
លើកយកអ្វីៗហុចឱ្យឬទុកដាក់ឱ្យគេជាស្រេច :
វចនានុក្រម
ប្រគាក់
បរិវារសព្ទ[ប្រ-គាក់]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ ប្រគង។
វចនានុក្រម
ប្រគាប
នាម[ប្រ-គាប]
ចម្ពាមត្រង់គល់មែក :
វចនានុក្រម
ប្រគេន
នាម[ប្រ-គេន]
(ស.ស.) ឱ្យ, លើកឱ្យដល់ដៃក្នុងហត្ថបាស :
វចនានុក្រម
ប្រគំ
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-គំ]
លេងភ្លេងរងំនាំឱ្យស្រណោះ, លេងភ្លេងកំដរឱ្យក្សាន្តចិត្ត ... :
វចនានុក្រម
ប្រគ្រីវ
នាម[ប្រ-គ្រីវ]
ឈ្មោះរោគសរសៃកើតនៅជើង បណ្ដាលឱ្យញាក់កន្ត្រាក់ ស្ពឹកស្រពន់; ហៅ គគ្រីវ ក៏មាន។
វចនានុក្រម
ប្រង់
នាម[ប្រង់]
ឈ្មោះប្រទាលមួយពួក មានធាងរឹង ស្លឹករឹងល្អិត មើមពុល :
វចនានុក្រម
ប្រង់កា
នាម[ប្រង់-កា]
ស្នែងមួយបែបធ្វើអំពីក្រណាត់ក្រាស់ភ្ជាប់នឹងដងឈើពីរនៅសងខាង សម្រាប់សែងអ្នករបួស អ្នកជំងឺ ឬអ្នកស្លាប់ :
វចនានុក្រម
ប្រច
ឧទានសព្ទ[ប្រច]
សូរឮដោយរាករូសជាដើម។
វចនានុក្រម
ប្រចក្ស
គុណនាម, គុណកិរិយា[ប្រ-ច័ក]
ដែលជាក់, ប្រាកដ, ច្បាស់, មែន, ពិត។
វចនានុក្រម
ប្រចច
គុណនាម[ប្រ-ចច]
ដែលស្គមស្អយៗ ដោយមានរោគរាករូសជាប់មិនដាច់ :
វចនានុក្រម
ប្រចណ្ឌ
[ប្រ-ច័ន]
ដែលក្ដៅក្រហាយ, អន្ទះអន្ទែង, ច្រណែន ព្រោះកាមរាគ :
វចនានុក្រម
ប្រចាក់
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ចាក់]
ចាក់គ្នាទៅវិញទៅមក ដោយគ្រឿងសស្ត្រាឬដោយអាវុធមានមុខស្រួច។
វចនានុក្រម
ប្រចាប់
កិរិយាសព្ទ[ប្រ-ចាប់]
ចាប់តយុទ្ធគ្នាទៅវិញទៅមកដោយដៃទទេ :