វចនានុក្រម
កៅឡាំង
នាម[កៅ-ឡាំង]
ប្រភេទដីឥដ្ឋសម្យ៉ាងសម្រាប់ប្រើក្នុងការផលិតកុលាលភាជន៍ និង សម្រាប់ប្រើនៅក្នុងវេជ្ជសាស្ត្រ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កៅឡៅ
នាម[កៅ-ឡៅ]
ផ្ទះមានថ្នាក់ខ្ពស់សម្រាប់នៅ ឬសម្រាប់បរិភោគភោជនាហារ :
វចនានុក្រម
កៅអី
នាម[កៅ-អី]
តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :
វចនានុក្រម
កៅអូវ
នាម[កៅ-អូវ]
ឈ្មោះលេខធំ, លេខខ្ពស់ក្នុងល្បែងធួ, អាប៉ោង, ដែលដាក់ត្រូវ ១សងវិញ ជា ៣ជា ៤។ បើធ្វើការរកស៊ីប្រកប, ចំណេញធំ ក៏ហៅថាត្រូវ កៅអូវ ដែរ។
វចនានុក្រម
កៅអៀក
នាម[កៅ-អៀក]
ឈ្មោះឱសថមួយប្រភេទជាបន្ទះ សម្រាប់បិទបំបាត់ការឈឺចាប់ឬបិទការពារមុខរបួសជាដើម។
វចនានុក្រម
កៅឳ
នាម[កៅ-អូវ]
(ម.ព. កៅអូវ)។
វចនានុក្រម
កំចាយ
នាម[កំ-ចាយ]
ឈ្មោះភ្នំមួយក្នុងខេត្តកំពត ក្នុងពួកភ្នំបូកគោ :
វចនានុក្រម
កំចាយមារ
នាម[កំ-ចាយ-មា]
ឈ្មោះស្រុកមួយក្នុងខេត្តព្រៃវែង :
វចនានុក្រម
កំចោក
កិរិយាសព្ទ[កំ-ចោក]
ធ្វើឱ្យក្ដៅក្រហាយ, កម្ចាត់កម្ចាយ។
វចនានុក្រម
កំចោករោក
កិរិយាសព្ទ[កំ-ចោក-រ៉ោក]
កំចោកខ្លាំង។
វចនានុក្រម
កំញម
នាម[កំ-ញ៉ម]
កម្លោចអ្វីៗដែលឆេះភ្លើង ហើយមិនទាន់សុសទៅជាផេះ (របស់ស្ដើង របស់ស្រាល)។
វចនានុក្រម
កំញាន
នាម[កំ-ញ៉ាន]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានជ័រក្រអូប; ជ័រនោះក៏ហៅថា កំញាន ដែរ។
វចនានុក្រម
កំញើញ
កិរិយាសព្ទ[កំ-ញ៉ើញ]
សម្ដែងកិរិយាគំរាម ធ្វើអាការៈសម្បើមគួរឱ្យខ្លាចឱ្យសម្បើម។
វចនានុក្រម
កំដរ
កិរិយាសព្ទ, គុណកិរិយា[កំ-ដ]
ធ្វើឱ្យបានជាគ្នា :
វចនានុក្រម
កំដឹង
កិរិយាសព្ទ[កំ-ដឹង]
ចំពាក់បំណុលគេ :
វចនានុក្រម
កំណក
នាម[កំ-ណក]
វត្ថុរាវដែលកកខាប់ខន់ :
វចនានុក្រម
កំណកឈាម
នាម[កំ-ណក-ឈាម]
ឈាមខន់, ដុំឈាមដែលបានមកពីការកក សម្រាប់បិទសរសៃឈាមដាច់ឬរបួស និង បញ្ឈប់លំហូរឈាម។
វចនានុក្រម
កំណកអាកាស
នាម[កំ-ណក-អា-កាស]
ទម្រង់ផ្សេងៗរបស់ទឹកនៅក្នុងបរិយាកាសជាលក្ខណៈរឹងឬរាវដែលធ្លាក់មកលើផ្ទៃផែនដី ឬភាយចេញពីផែនដីដូចជា ភ្លៀង ទឹកកកសំឡី ព្រិល ទឹកសន្សើម អព្ទជាដើម។