វចនានុក្រម
កំលោះ
គុណនាម, នាម[កំ-ឡោះ]
មនុស្សប្រុសដែលពេញការ, ពេញកម្លាំងល្មមមានប្រពន្ធ :
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
កំសាក
គុណនាម[កំ-សាក]
ដែលខ្លាចញញើតញញើម, ដែលមិនក្លៀវក្លា, មិនអង់អាច :
វចនានុក្រម
កំសាកញី
នាម[កំ-សាក-ញី]
មនុស្សសត្វដែលមិនក្លៀវក្លាក្នុងកាម គឺមនុស្សសត្វដែលខ្លាចស្រី ខ្លាចញី :
វចនានុក្រម
កំសុល
កិរិយាសព្ទ[កំ-សុល]
ធ្វើឱ្យផុល, ធ្វើឱ្យធូរ, ចាក់គាស់ឱ្យផុលឡើង។
វចនានុក្រម
កំសួល
នាម[កំ-សួល]
ដុំឈើ ឬអ្វីៗដែលធ្វើឱ្យមានរាងកំប៉ែត, ទ្រវែង, មូល សម្រាប់ចងនឹងខ្សែសន្ទូច, រនងសន្ទូច, រនងមង, រនងអួន ឱ្យអណ្ដែត កុំឱ្យតួសន្ទូច ឬជើងមង, បាតអួនធ្លាក់ចុះដល់ដី :
វចនានុក្រម
កំសៀវ
នាម[កំ-សៀវ]
ប្រដាប់មានចំពួយ, មានសណ្ឋានផ្សេងៗ សម្រាប់ដាំទឹក (ពួកឆ្នាំង)។
វចនានុក្រម
កំសៀវអគ្គិសនី
នាម[កំ-សៀវ-អ័ក-គិ-សៈ-នី]
កំសៀវដាំទឹកប្រើចរន្តអគ្គិសនី ដែលផ្ដាច់ចរន្តដោយស្វ័យប្រវត្តពេលទឹកពុះ :
វចនានុក្រម
កំហក
នាម[កំ-ហក]
ការខក, ដំណើរអាក់ខាន :
វចនានុក្រម
កំហល់
នាម[កំ-ហល់]
កំហឹងចិត្ត, អំណាចចិត្ត។
វចនានុក្រម
កំហាក
នាម[កំ-ហាក]
ទឹកមាត់ ស្លេស្ម ឬអ្វីៗដែលដោយនឹងទឹកមាត់ខាកចេញមកនោះ :
វចនានុក្រម
កំហាត
នាម[កំ-ហាត]
បែបខាត, ការខាត, ការខាតបង់ :
វចនានុក្រម
កំហាត់
នាម[កំ-ហាត់]
ការខាត់, ការដុសរំលីងឱ្យស្អាត (ច្រើនប្រើ ខាត់ ជាង)។
វចនានុក្រម
កំហាន
នាម[កំ-ហាន]
ការខាន, ដំណើរអាក់ខាន :
វចនានុក្រម
កំហាប់
នាម[កំ-ហាប់]
ផលធៀបបរិមាណនៃអង្គធាតុរលាយទៅនឹងអង្គធាតុរំលាយឬសូលុយស្យុង។
វចនានុក្រម
កំហិត
នាម[កំ-ហិត]
បណ្ដាំដែលផ្ដាំផ្ដាច់ :
វចនានុក្រម
កំហិល
នាម[កំ-ហិល]
ភាពខិល :
វចនានុក្រម
កំហឹង
នាម[កំ-ហឹង]
សេចក្ដីខឹង។
វចនានុក្រម
កំហុល
នាម[កំ-ហុល]
ក្លិនដែលខារខុល គឺក្លិនស្អុយ :