វចនានុក្រម
ក្លិង្គ្រាស្ត្រ
នាម[ក្លឹង-គ្រាស]
ដែនកលិង្គ, ដែនក្លិង្គ។
ប្រធានបទ
វចនានុក្រម.
ពាក្យខ្មែរ ២៥២៨៥ ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ។
រៀនតាមប្រធានបទ
ពាក្យក្នុងប្រធានបទ
ប្រធានបទផ្សេងទៀត · ២៥២៨៥ ពាក្យ
មើលអត្ថន័យ
វចនានុក្រម
ក្លិត
គុណនាម[ក្លិត]
ដែលឆេះមិនរង្គំ :
វចនានុក្រម
ក្លិន
នាម[ក្លិន]
ចំហាយដែលផ្សាយចេញពីវត្ថុផ្សេងៗ ក្រអូប ឬស្អុយជាដើម។
វចនានុក្រម
ក្លិនក្រអូប
នាម[ក្លិន-ក្រ-អូប]
(សំនួន.) កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អ :
វចនានុក្រម
ក្លឹង
កិរិយាសព្ទ[ក្លឹង]
ចងទប់, ចងឥតកំណួច :
វចនានុក្រម
ក្លឹប
នាម[ក្លឹប]
ក្រុមមនុស្សដែលរួមផ្ដុំគ្នាដើម្បីធ្វើកិច្ចការឬសកម្មភាពអ្វីមួយ :
វចនានុក្រម
ក្លឹបរាត្រី
នាម[ក្លឹប-រា-ត្រី]
កន្លែងដែលបើកទទួលភ្ញៀវនៅពេលយប់ ដែលគេអាចរាំលេងកម្សាន្តឬផឹកស៊ីសប្បាយ។
វចនានុក្រម
ក្លឹស
នាម[ក្លឹស]
ឈ្មោះសត្វល្អិតមួយប្រភេទក្នុងពួកក្អែប, កាលណាពេលងងឹត វាមានពន្លឺភ្លឺ ដូចជាសត្វអំពិលអំពែក។
វចនានុក្រម
ក្លុក
នាម[ក្លុក]
អំបោះមង្គល; មានពីរយ៉ាងគឺ ម្យ៉ាងសម្រាប់សៀតត្រចៀក, ម្យ៉ាងទៀតសម្រាប់ប្រហកក្បាល :
វចនានុក្រម
ក្លុំ
គុណនាម[ក្លុំ]
ខ្មែរយើងច្រើនប្រើជា អតិវិសេសគុណនាម :
វចនានុក្រម
ក្លូន
[ក្លូន]
(វេជ្ជ.) ក្រុមកោសិកាដែលកើតចេញពីការបំបែកជាបន្តបន្ទាប់នៃកោសិកាមួយបានជាឯកត្តៈដូចបេះបិទនឹងឯកត្តៈដើមតាមរយៈការបន្តពូជអភេទ។
វចនានុក្រម
ក្លើ
នាម[ក្លើ]
មិត្រស្និទ្ធទុកចិត្តគ្នាដល់ទីរួមក្ដីសុខទុក្ខជាមួយគ្នា ឬរួមក្ដីមេត្រីដោយឱ្យរបស់អ្វីៗគ្នាបាន, ដល់ហៅគ្នាអាមឹង, ឯងអញទៅវិញទៅមក។
វចនានុក្រម
ក្លៀក
កិរិយាសព្ទ[ក្លៀក]
រង្កៀកខ្លួនរំហើយខ្នង (និយាយចំពោះតែដំរី) :
វចនានុក្រម
ក្លៀវក្លម
កិរិយាសព្ទ[ក្លៀវ-ក្លម]
បញ្ចុះបញ្ចូលក្នុងបទអាក្រក់ :
វចនានុក្រម
ក្លៀវក្លា
គុណកិរិយា, គុណនាម[ក្លៀវ-ក្លា]
ដែលអង់អាច, ក្លាហាន, មោះមុត, មិនរួញរា ដែលសម្ដែងកិរិយាដាច់ខាតពេញចិត្តជាមួយនឹងឧបសគ្គដោយឥតខ្លាចរអា។
វចនានុក្រម
ក្លេត
គុណនាម[ក្លេត]
(ម.ព. ក្លិត)។
វចនានុក្រម
ក្លេរ៉ូទិក
នាម[ក្លេ-រ៉ូ-ទិច]
ស្រទាប់ក្រៅនៃភ្នែកមានពណ៌ស រឹង ក្រាស់ ស្វិត ដែលមានតួនាទីផ្ដល់រូបរាងឱ្យគ្រាប់ភ្នែក និងការពារផ្នែកខាងក្នុងរបស់គ្រាប់ភ្នែក។
វចនានុក្រម
ក្លែង
កិរិយាសព្ទ[ក្លែង]
ធ្វើឱ្យប្លែកចាករូបរាងដើម ទៅយករូបរាងថ្មី ដើម្បីកុំឱ្យគេស្គាល់ឬពោលឱ្យខុសចាកសម្ដីដើមទៅពោលសម្ដីថ្មីដើម្បីកុំឱ្យគេដឹង :