វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កន្ទួល
នាម· noun [កន់-ទួល]
Learner aid: noun · [កន់-ទួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណួចឥតខ្ទុះដែលផ្ដួច, ដួចដោរឡើងជាដុំតូចៗ :
Learner aid: noun · [កន់-ទួល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដំណួចឥតខ្ទុះដែលផ្ដួច, ដួចដោរឡើងជាដុំតូចៗ :
ដំណួចឥតខ្ទុះដែលផ្ដួច, ដួចដោរឡើងជាដុំតូចៗ :
“មូសខាំកន្ទួលខ្លួនអស់, ចុចទៅឡើងកន្ទួល។”