វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កម្ទេចកម្ទី
នាម· noun [កំ-ទេច-កំ-ទី]
Learner aid: noun · [កំ-ទេច-កំ-ទី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្វីៗដែលខ្ទេចខ្ទី; សំណល់ពីការកម្ទេច បំផ្លាញ :
Learner aid: noun · [កំ-ទេច-កំ-ទី]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
អ្វីៗដែលខ្ទេចខ្ទី; សំណល់ពីការកម្ទេច បំផ្លាញ :
អ្វីៗដែលខ្ទេចខ្ទី; សំណល់ពីការកម្ទេច បំផ្លាញ :
“កម្ទេចកម្ទីអគារបែកបាក់, កម្ទេចកម្ទីក្នុងទីអវកាស។”