វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាច់សង្រែក
នាម· noun [កាច់-សង់-រ៉ែក]
Learner aid: noun · [កាច់-សង់-រ៉ែក]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះល្បែងក្មេងលេងគ្នាពីរនាក់ ឈរឬអង្គុយឈមមុខ ហើយចាប់ដៃគ្នាទៅវិញទៅមក ធ្វើដៃនោះឱ្យមានសណ្ឋានដូចគូទសង្រែកហើយយោគទៅយោគមក ហៅ លេងកាច់សង្រែក។
