វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាល
នាម· noun [កាល]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
Learner aid: noun · [កាល] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
គ្រា, ពេល, សម័យ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៦ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រា, ពេល, សម័យ :
ឧទាហរណ៍
“កាលនោះ, កាលពីឆ្នាំមុន, កាលដែលខ្ញុំធ្វើការ។”
២
រយៈពេលមួយយូរណាស់មកហើយនៅក្នុងអតីតកាល, កាលពីមុន :
ឧទាហរណ៍
“កាលពីដើម ជនជាតិខ្មែរជឿលើព្រលឹងវិញ្ញាណ។”
៣
ការប្រែប្រួលនៃកាល, ការខូចវេលា, ដំណើរខុសកាល។
៤
ការសមប្រកបដោយកាល, ការត្រូវទំនងតាមវេលា, ដំណើរដែលត្រូវតាមកាលសម័យ។
៥
កាលតាមលំដាប់កាល, មួយដងមួយកាល។
៦
មច្ចុ, មច្ចុរាជ, សេចក្ដីស្លាប់ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះកាលតែងផ្ដាច់ផ្ដិលនូវអាយុសង្ខារនៃសត្វលោក ឥតមានរើសមុខឡើយ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. កាលសម្បត្តិ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ប្រវត្តិ និងប្រភព
ប្រភពពាក្យ
មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត
From Pali and Sanskrit.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. សំ.)
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់