វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនក្រាប់
នាម· nounរ៉ូម៉ានីសាស្យុង[កូន-ក្រាប់]
Learner aid: noun · [កូន-ក្រាប់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ស្រីអ្នកចាំទទួលពាក្យបន្តពីអ្នកផ្ដើមច្រៀង ហើយវាយក្រាប់ បន្ទរថែមតាមចង្វាក់ភ្លេងផង (ច្រើនប្រើក្នុងវង់ល្ខោនខ្មែរ) :
