វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កូនជញ្ជីង
នាម· noun [កូន-ជញ់-ជីង]
Learner aid: noun · [កូន-ជញ់-ជីង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដុំសំណឬដែកមានចំនួនលេខសម្រាប់ថ្លឹងដោយជញ្ជីង។
Learner aid: noun · [កូន-ជញ់-ជីង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដុំសំណឬដែកមានចំនួនលេខសម្រាប់ថ្លឹងដោយជញ្ជីង។
ដុំសំណឬដែកមានចំនួនលេខសម្រាប់ថ្លឹងដោយជញ្ជីង។