វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កៀកកិត
កិរិយាសព្ទ· verb [កៀក-កិត]
Learner aid: verb · [កៀក-កិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នៅក្បែរគ្នា, ប្រកៀកប្រកិតគ្នា, ស្ថិតនៅជិតស្ទើរជាប់គ្នា :
Learner aid: verb · [កៀក-កិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
នៅក្បែរគ្នា, ប្រកៀកប្រកិតគ្នា, ស្ថិតនៅជិតស្ទើរជាប់គ្នា :
នៅក្បែរគ្នា, ប្រកៀកប្រកិតគ្នា, ស្ថិតនៅជិតស្ទើរជាប់គ្នា :
“កៀកកិតជិតបង, អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានត្រូវនៅកៀកកិតនឹងប្រជាពលរដ្ឋ។”