វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ខខិត
កិរិយាសព្ទ· verb [ខ-ខិត]
Learner aid: verb · [ខ-ខិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រកាន់ទុក, ចំណាំទុកនូវរបស់អ្វីមួយថាជារបស់ខ្លួន ដោយដាក់សញ្ញាជាសម្គាល់ :
អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖ខងខិត
Learner aid: verb · [ខ-ខិត]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រកាន់ទុក, ចំណាំទុកនូវរបស់អ្វីមួយថាជារបស់ខ្លួន ដោយដាក់សញ្ញាជាសម្គាល់ :
ប្រកាន់ទុក, ចំណាំទុកនូវរបស់អ្វីមួយថាជារបស់ខ្លួន ដោយដាក់សញ្ញាជាសម្គាល់ :
“ឃ្មុំនេះមានគេខខិតហើយ។”