វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គឃុល
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [គ-ឃុល]
Learner aid: adverb, adjective · [គ-ឃុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រុងធ្លាក់ចុះ, សំពីងសំពោង, ឥតរបៀបរៀបរយ :
Learner aid: adverb, adjective · [គ-ឃុល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលស្រុងធ្លាក់ចុះ, សំពីងសំពោង, ឥតរបៀបរៀបរយ :
ដែលស្រុងធ្លាក់ចុះ, សំពីងសំពោង, ឥតរបៀបរៀបរយ :
“ដណ្ដប់សំពត់ស្លុយចុះគឃុល។”
ទឹកស្រក់ចច្រោក មិនស្ងួត ជាពាក្យចម្រើនឱ្យពាក្យ សើម :
“សើមគឃុល។”