វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គន្លាស់គន្លោង
គុណកិរិយា, គុណនាម· adverb, adjective [គន់-លាស់-គន់-លោង]
Learner aid: adverb, adjective · [គន់-លាស់-គន់-លោង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលគន្លាស់ជាកាព្យ ជាឃ្លោង, ដូចជា ខ្ជៀនរឹល, សេកឌីសេកឌី, ត្អថាក្រូញ, ស៊េតែកុំ, អាសខ្មិត, ចក់អាក្រិត, ឃេពីកុស, ទាំងអ៊ាក្នស់, ក្នុកស្រុង ...។
