វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

គម្ដែង

នាម· noun [គំ-មៈ-ដែង](ក្លាយឃ្លាតមកពីពាក្យខ្មែរ ក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយថា ក្រម្រតាង > ក្រម្រតេង > ក្រម្រតែង)

Learner aid: noun · [គំ-មៈ-ដែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

មានន័យថា ព្រះតេជព្រះគុណ; លោកជាម្ចាស់។ លុះចំណេរកាលតៗមក ខ្មែរយើងប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា លោកអ្នកមានបុណ្យច្រើនគួរជាទីគោរព គួរធ្វើសក្ការបូជា; លោកអ្នកមានស័ក្ដិយសខ្ពង់ខ្ពស់។

ចូលដើម្បីសមកាលកម្ម
រាយការណ៍កំហុស
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

មានន័យថា ព្រះតេជព្រះគុណ; លោកជាម្ចាស់។ លុះចំណេរកាលតៗមក ខ្មែរយើងប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា លោកអ្នកមានបុណ្យច្រើនគួរជាទីគោរព គួរធ្វើសក្ការបូជា; លោកអ្នកមានស័ក្ដិយសខ្ពង់ខ្ពស់។

២

ស្វាមី, ប្ដី។

៣

ព្រះរាជា, ក្សត្រិយ៍ទ្រង់រាជ្យ។

៤

ព្រះភិក្ខុសង្ឃជាទីគោរព :

ឧទាហរណ៍

“បពិត្រព្រះគម្ដែងសង្ឃ ...។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ផ្ទៃក្រោម ក្នុង ផ្ទៃ ផង)។

ប្រវត្តិ និងប្រភព

ប្រភពពាក្យ

(ក្លាយឃ្លាតមកពីពាក្យខ្មែរ ក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយថា ក្រម្រតាង > ក្រម្រតេង > ក្រម្រតែង)

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (ក្លាយឃ្លាតមកពីពាក្យខ្មែរ ក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយថា ក្រម្រតាង > ក្រម្រតេង > ក្រម្រតែង)

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់