វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

គហបតី

នាម· noun [គៈ-ហៈ-ប៉ៈ-ដី]មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

Learner aid: noun · [គៈ-ហៈ-ប៉ៈ-ដី] — From Pali and Sanskritសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។

បុរសជាម្ចាស់ផ្ទះ; អ្នកមានធនធានស្ដុកស្ដម្ភ; ពាណិជដែលមានភោគសម្បត្តិច្រើន; សេដ្ឋី។

អក្ខរាវិរុទ្ធឆ្លាស់៖គហបតានី

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើជាស្ត្រី គហបតានី)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ប្រវត្តិ និងប្រភព

មកពីភាសាបាលី និងសំស្ក្រឹត

From Pali and Sanskrit.

ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (បា. គហ "ផ្ទះ" + បតិ "ម្ចាស់; មេ; ចៅហ្វាយ"; សំ. គ្ឫហបតិ)

បន្តរៀនទៀត