វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឃោរឃៅ
គុណនាម· adjective [ឃោ-ឃៅ]
Learner aid: adjective · [ឃោ-ឃៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្លាំងក្រៃ, ពន្លឹកគួរខ្លាច, ហៅហាន, មោះមុត, កាចខ្លាំងឥតមានមេត្តាប្រណី :
Learner aid: adjective · [ឃោ-ឃៅ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ខ្លាំងក្រៃ, ពន្លឹកគួរខ្លាច, ហៅហាន, មោះមុត, កាចខ្លាំងឥតមានមេត្តាប្រណី :
ខ្លាំងក្រៃ, ពន្លឹកគួរខ្លាច, ហៅហាន, មោះមុត, កាចខ្លាំងឥតមានមេត្តាប្រណី :
“ចិត្តឃោរឃៅ, ចោរឃោរឃៅ។”