វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ងក់
នាម· noun [ងក់]
Learner aid: noun · [ងក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈើក្ងុក ឬ ដែកមូលក្រវង់ មានខ្សែធំ ឬ ព្រ័ត្រត្រកួញ ចងភ្ជាប់មាំ សម្រាប់វាយជែងដំរីឱ្យបោល។
Learner aid: noun · [ងក់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈើក្ងុក ឬ ដែកមូលក្រវង់ មានខ្សែធំ ឬ ព្រ័ត្រត្រកួញ ចងភ្ជាប់មាំ សម្រាប់វាយជែងដំរីឱ្យបោល។
ឈើក្ងុក ឬ ដែកមូលក្រវង់ មានខ្សែធំ ឬ ព្រ័ត្រត្រកួញ ចងភ្ជាប់មាំ សម្រាប់វាយជែងដំរីឱ្យបោល។
ឱន, បង្អោនក្បាលចុះហើយងើយឡើង :
“ងក់ក្បាល។”
ងក់ផ្ងាក់ផ្ងើករឿយៗ។
អង្គុយកុក។