វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចង្រៃ
នាម· noun [ចង់-រ៉ៃ]
Learner aid: noun · [ចង់-រ៉ៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឧបទ្រព, សភាពដែលបង្អាប់ស្រីសួស្ដី, ដែលបណ្ដាលឱ្យមានទុក្ខ, មានកង្វល់, មានភយន្តរាយ :
Learner aid: noun · [ចង់-រ៉ៃ]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឧបទ្រព, សភាពដែលបង្អាប់ស្រីសួស្ដី, ដែលបណ្ដាលឱ្យមានទុក្ខ, មានកង្វល់, មានភយន្តរាយ :
ឧបទ្រព, សភាពដែលបង្អាប់ស្រីសួស្ដី, ដែលបណ្ដាលឱ្យមានទុក្ខ, មានកង្វល់, មានភយន្តរាយ :
“មានតែបុណ្យកុសលដែលបុគ្គលកសាងសន្សំប៉ុណ្ណោះទេ ទើបអាចរំងាប់ អាចដេញកម្ចាត់ចង្រៃបាន។”
ចង្រៃរួបរឹតដោយអាការៈផ្សេងៗ។
(ប្រើជា គុណនាម ក៏បាន)។