វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចប
នាម· noun [ចប]
Learner aid: noun · [ចប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកសម្រាប់កាប់, ចូក, ជីក, ជម្រះដី; ចបមានច្រើនយ៉ាង :
Learner aid: noun · [ចប]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកសម្រាប់កាប់, ចូក, ជីក, ជម្រះដី; ចបមានច្រើនយ៉ាង :
ប្រដាប់ធ្វើដោយដែកសម្រាប់កាប់, ចូក, ជីក, ជម្រះដី; ចបមានច្រើនយ៉ាង :
“ចបកាប់, ចបជម្រះ...។”
ចបដែលមានផ្លែធំវែងរាងឈរត្រង់បន្តិច ដងវែង សម្រាប់ប្រើការខាងកាប់គាស់ដី។
ចបដែលមានផ្លែមានទំហំប្រហែល ១០សង់ទីម៉ែត្រ ប្រវែងប្រហែល ៣០សង់ទីម៉ែត្រ, ដងខ្លីមានចម្ពាម សម្រាប់ចូកស្មៅតាមរងជួរដំណាំផ្សេងៗ។
ចបដែលមានសណ្ឋានដូចចបចក់ដែរ។
ចបដែលមានផ្លែដូចចបកាប់ តែរាងតូចស្ដើងជាង, ជំហរផ្លែរាងខុបទ្រេតមករកដងបន្តិច សម្រាប់ជម្រះស្មៅ។
ចបដែលមានផ្លែតូចរាងវែងបន្តិច ដងវែងសម្រាប់ជីកដី ជីករណ្ដៅជាដើម។
ចបរាងក្រឡូមខ្លះ រាងសំប៉ាតខ្លះ សម្រាប់ចូកខ្សាច់ ចូកបាយអជាដើម មានបែបចេញមកពីបរទេស, ច្រើនហៅ ប៉ែល តាមឈ្មោះដើម។