វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចរក
នាម· noun [ចៈ-រៈ-កៈ]មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
Learner aid: noun · [ចៈ-រៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មនុស្សអ្នកត្រាច់, អ្នកដើរ, អ្នកដើរស្វះស្វែងពីនេះទៅនោះ ពីនុ៎ះទៅនោះ។
Learner aid: noun · [ចៈ-រៈ-កៈ] — From Sanskrit and Paliសំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
មនុស្សអ្នកត្រាច់, អ្នកដើរ, អ្នកដើរស្វះស្វែងពីនេះទៅនោះ ពីនុ៎ះទៅនោះ។
មនុស្សអ្នកត្រាច់, អ្នកដើរ, អ្នកដើរស្វះស្វែងពីនេះទៅនោះ ពីនុ៎ះទៅនោះ។
(វេវ. ចរកជន។ បើស្ត្រីជា ចរិកា)។
មកពីភាសាសំស្ក្រឹត និងបាលី
From Sanskrit and Pali.
ប្រភពក្នុងវចនានុក្រម៖ (សំ.បា.)