វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចែង
នាម· noun [ចែង]
Learner aid: noun · [ចែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកតូចឈ្លមស្រួចៗ ស្រដៀងនឹងស្លឹករៃទឹក :
Learner aid: noun · [ចែង]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកតូចឈ្លមស្រួចៗ ស្រដៀងនឹងស្លឹករៃទឹក :
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ ស្លឹកតូចឈ្លមស្រួចៗ ស្រដៀងនឹងស្លឹករៃទឹក :
“ដើមចែង។”
តាក់តែង, ថ្លែង, សម្ដែង, ប្រាប់, ឱ្យដំណឹងឱ្យដឹងច្បាស់ :
“ចែងសេចក្ដី, ចែងច្បាប់។”
ជ្រុង ឬញោចខាងឆ្វេងនិងខាងស្ដាំ នៃដំបូលផ្ទះ :
“ចែងផ្ទះ។”