វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចៃដន្យ
នាម· noun [ចៃ-ដន់]
Learner aid: noun · [ចៃ-ដន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ទស្សនៈ.) លក្ខណៈមួយដែលអាចឬមិនអាចជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្វីមួយ ដោយវាមិនជះឥទ្ធិពលលើសារជាតិរបស់វត្ថុនោះទេ :
Learner aid: noun · [ចៃ-ដន់]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
(ទស្សនៈ.) លក្ខណៈមួយដែលអាចឬមិនអាចជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្វីមួយ ដោយវាមិនជះឥទ្ធិពលលើសារជាតិរបស់វត្ថុនោះទេ :
(ទស្សនៈ.) លក្ខណៈមួយដែលអាចឬមិនអាចជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្វីមួយ ដោយវាមិនជះឥទ្ធិពលលើសារជាតិរបស់វត្ថុនោះទេ :
“ចៃដន្យជាលក្ខណៈនៃអ្វីមួយដែលមិនមែនជាសារជាតិរបស់វា (ទស្សនៈរបស់អារីស្តូត)។”
ដែលមិនរំពឹង, ដែលមិនព្រាង, ដែលព្រាវ, ដែលស្មាន :
“អថេរចៃដន្យ, គ្រោះថ្នាក់ចៃដន្យ, ជួបដោយចៃដន្យ។”