វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ច្រងាប់ច្រងិល
គុណកិរិយា· adverb [ច្រ-ង៉ាប់-ច្រ-ង៉ិល]
Learner aid: adverb · [ច្រ-ង៉ាប់-ច្រ-ង៉ិល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលត្រឡប់ត្រឡិន ផ្កាប់ផ្ងារច្រើនដង, ដែលជជ្រុលជជ្រក, ជ្រហឹតជ្រហម :
Learner aid: adverb · [ច្រ-ង៉ាប់-ច្រ-ង៉ិល]សំឡេងអានប្រហាក់ប្រហែល។ អត្ថន័យជាភាសាខ្មែរ។
ដែលត្រឡប់ត្រឡិន ផ្កាប់ផ្ងារច្រើនដង, ដែលជជ្រុលជជ្រក, ជ្រហឹតជ្រហម :
ដែលត្រឡប់ត្រឡិន ផ្កាប់ផ្ងារច្រើនដង, ដែលជជ្រុលជជ្រក, ជ្រហឹតជ្រហម :
“ដួលច្រងាប់ច្រងិល។”